Ομιλία για τελετή αποφοίτησης

με σαρκασμό..:

Τέλειωσε ακόμη μια χρονιά. Και ήρθε η ώρα για αποχαιρετισμούς. Και να σου μας πάλι, όλους εμάς, τους παράγοντες του σχολείου, να σας κουράζουμε με μακροσκελείς ομιλίες. Κι' εσάς να μη βλέπετε την ώρα να πάρετε το απολυτήριο, το πολυπόθητο βραβείο, οι πιο τυχεροί από εσάς.

Μην ανυσηχείτε.. Α δεν ανησυχείτε.. Γιατί το ξέρετε όλοι. Πως όλοι σας θα περάσετε. Κι' αν όχι τώρα, σίγουρα το Σεπτέμβρη. Είμαι 11 χρόνια καθηγητής και δεν έχει λάχει ποτέ να μείνει ένας από σας πίσω. Όλοι εν τέλει θα είσαστε προβιβαστέοι. Κι' αυτό γιατί η παράδοση τό' χει.

Έχει περάσει η πεποίθηση πως δεν κάνει να χάνουν νέοι άνθρωποι ένα χρόνο επιπλέον από τη ζωή τους ούτε για ακαδημαϊκούς ούτε για άλλους λόγους. Και τι γίνεται με τα υπόλοιπα 12 χρόνια θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς; Αυτά γιατί να πηγαίνουνε χαμένα; Για ένα κωλοαπολυτήριο; Για μια θέση στο πανεπιστήμιο; Αστεία πράγματα.. Αν με βρίσκετε κυνικό, περιμένετε και τη συνέχεια.

Έτσι λοιπόν παιδιά μου, όταν σας αντικρύζω κάθε χρόνο να κοιτάτε προς τον ομιλούντα με τα μάτια καρφωμένα, το κεφάλι λίγο ανασηκωμένο προς το μέρος μου, από τη χαμηλότερη θέση που έχει φροντίσει, και πάλι η παράδοση, να σας έχει στημένους, τι άλλο περιμένετε παρά νουθεσίες και διαφωτιστικές συμβουλές για το αύριο που σας περιμένει;

Καταλαμβαίνω τη χαρά σας που φθάνετε στο τέλος της φοίτησής σας εδώ.

Κατανοώ πλήρως την ανάγκη σας να φύγετε, να πετάξετε, να απελευθερωθείτε..

Όμως θέλω να σας προσγειώσω. Σήμερα θα σας φανώ λίγο κακός. Γιατί θα σας μιλήσω επιτέλους την αλήθεια. Μια αλήθεια που σπάζει κόκκαλα. Θα σας ψαλιδίσω τα φτερά πριν ακόμα τα ανοίξετε.

Κι' αυτό γιατί μπροστά μου βλέπω μελλοθάνατους.

Ναι, όλοι είμαστε θνητοί..

20% μελλοντικούς ναρκωμανείς βλέπω, 60% μελλοντικούς ψυχασθενείς, 30% φυγόστρατους, όχι γιατί είναι ειρηνιστές αλλά γιατί είναι φυγόπονοι, 90% φτωχούς όχι γιατί δε θα σκίζεστε στη δουλειά αλλά γιατί δε θα σας επιτρέπει το σύστημα να πλουτίσετε, αλλά και πάλι, βλέπω 10% πλούσιους γιατί δεν θα έχουν αυτοί από εσάς ούτε ιερό ούτε όσιο, 100% απογοητευμένους εραστές γιατί όπως σύντομα θα ανακαλύψετε, κανένας έρωτας δε διαρκεί για πάντα, και αυτό δεν είναι το δυσάρεστο αλλά μάλλον το γεγονός ότι οι πλείστοι από σας δεν θα αντιληφθείτε ποτέ ότι αυτή είναι η ουσία του έρωτα, η συνεχής και διαρκής ανανέωση, είτε αυτού είτε συνισταμένων του, βλέπω και 50% διαζευγμένους γονείς γιατί δε μάθατε ούτε θα μάθετε ποτέ να δίνετε χωρίς να παίρνετε. Βλέπω 95% ρατσιστές με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, 90% μορφωμένους αλλά και 90% κοινωνικά αμόρφωτους, 30% καρκινοπαθείς από την ακτινοβολία των κινητών, 10% από το κάπνισμα, 10 από τον μολυσμένο αέρα ή νερό. 97% αναίσθητους για το περιβάλλον, 50% ομονοιάτες και 50% αποελίστες. Βλέπω 99.99% απροσανατόλιστους, 100% χωρίς κριτήρια και ιδίαν γνώμην, 100% ανεύθυνους σε υπέυθυνα πόστα και 100% ευθυνόφοβους. Αλλά δεν είναι όλα σκούρα. Βλέπω και 5% εξαιρετικά καλούς ρουφιάνους και τους βλέπω μάλιστα να πετυχαίνουν σε ψηλά πόστα, ιδίως του δημοσίου.

Και όταν σας βλέπω ως έτσι, χαίρομαι, γιατί αυτό σημαίνει πως το σχολείο μας έχει πετύχει το σκοπό του. Αυτό σημαίνει πως όλοι μας κάναμε άψογα τη δουλειά μας. Έχουμε καταφέρει και φέτος να αναπαραγάγουμε την κοινωνία μας.

Όλοι μας οι καθηγητές σας και με τη σαφέστατη καθοδήγηση της Διεύθυνσης του Υπουργείου και του σχολείου μας, έχουμε καταφέρει να διατηρήσουμε την ακέραιη ουδετερότητά μας.

Έχουμε καταφέρει να σας μεταδόσουμε την ύλη μέσα από μια εικονική πραγματικότητα που βρίσκεις μέσα στα ωραία μυθιστορήματα που καλύψαμε. Μέσα στις ονειρικές αφίσες που ζωγραφίσατε, μέσα από τις μυθοπλαστικές μας εξιστορήσεις και μέσα από τις μυθοποιημένες εθνικές μας εκδηλώσεις.

Σ' αυτό το σημείο αξίζει ένα μεγάλο χειροκρότημα σε όλους μας. Μηδενός εξαιρουμένου.

Και πρώτιστα σε σας.

Γιατί το δεκτήκατε αδιαμαρτύρητα. Γιατί δε θυσιάσατε τους βαθμούς σας χαριν μιας εφήμερης “νεανικής επανάστασής” σας, γιατί μας αφήσατε να κάνουμε το ΕΡΓΟ μας, και της ίδιας της κοινωνίας.

Την αφήσατε αβίαστα να αναπαραχθεί, ώστε να ξαναζήσουμε την ιστορία μας και την επόμενη γενιά. Έτσι λοιπόν βλέπω και 100% ημικατεχόμενους, αλλά το ευχάριστο είναι πως μόνο 30% από εσάς θα είναι δυστυχισμενοι από τη διχοτόμιση.

Είναι αλήθεια πως εμείς οι καθηγητές σας ανήκουμε σε μια ανώτερη κοινωνική τάξη. Και για αυτό είστε πρώτιστα τυχεροί εσείς. Αν παίρναμε τους ίδιους μισθούς με τους γονείς σας, αν μέναμε στις υποβαθμισμένες γειτονιές σας, αν οδηγούσαμε τα υποδαιέστερα αυτοκίνητά σας, με ποια πυγμή και με ποιο θράσος θα σας αλλάζαμε τα φώτα; Αν είχαμε τα ίδια προβλήματα με σας πως θα σας βοηθούσαμε να τα λύσετε;

Έτσι λοιπόν, μη μας καρατάμε κακία που σας μαλλώνουμε. Μη μας αδικείτε που δημιουργούμε και εμείς ελίτ στο σχολείο μας, επιλέγοντας τους λίγους, μόνο τους μαθητές που μας μοιάζουν για να επιβραβεύσουμε. Απλά αναπαραγώμαστε και εμείς, όπως η κοινωνία μας. Κι αν δείτε κανέναν από μας να διαφέρει, μην αναρωτηθείτε. Κανένας ξεπεσμένος θα είναι που δεν έχει ξεπεράσει τις δυσκολίες που πέρασε όταν ήταν στα δικά σας χρόνια. Τρυπώνουν κάποτε και τέτοιοι στην κάστα μας. Μην παρασυρθείτε από τις αλλαγμένες ιδέες και απόψεις του, δεν είναι πετυχημένος. Μάλλον περιθωριακός θα είναι. Δεν είναι ένας από μας. Τα ξένα κι' άγνωστα τα απορρίπτουμε, όλοι μαζί με μια φωνή, με μια γροθιά. Ενωμένοι! Μη σας πάρουν τα μυαλά..

Αλίμονο αν χάσουμε ότι πολυτιμότερο έχουμε: Αυτά που μάθαμε και αυτά που ξέρουμε.

Και είναι πράγματι πολλά αυτά που σας μάθαμε. Σας δώσαμε αιώνια εφόδια. Να λοιπόν κάτι για να αναλογιστείτε για το υπόλοιπο της ζωής σας:

Χρησιμοποιείστε όποιους τύπους θέλετε, των μαθηματικών, της φυσικής, της χημείας ή των οικονομικών, κλπ. και όλη τη γραμματική, αρχαία, ιστορία και θρησκευτικά που σας διδάξαμε για να βρείτε τη λύση στο βασικό πρόβλημα της ζωής του ανθρώπου από τα προϊστορικά χρόνια μέχρι σήμερα:

“Πώς θα επιβιώσετε;”

και απαντείστε το σε μια παράγραφο 100 λέξεων ή έστω 100 χιλιάδων λέξεων χρησιμοποιώντας όποια γλώσσα θέλετε: ελληνικά, νέα ή αρχαία, αγγλικά, γερμανικά ή γαλλικά, ή ακόμα καλύτερα ζωγραφίστε το αξιοποιώντας τις σχεδιαστικές σας ικανότητες, που και πάλι εμείς σας αναπτύξαμε..

Καλή επιτυχία!

ουτοπία;

Καλά να πιστεύεις πως θα μπορούσε η ανθρωπότητα να συμπεριφέρεται με αυτό τον τρόπο, να το θεωρήσω επιεικώς "αφελές", αλλά να απαιτείς κα να παλεύεις για ένα σύστημα που δεν αναδεικνύει την ανταγωνιστικότητα αλλά επιβραβεύει τη συνεργασία, τόσο κακό είναι;

Περιμένω τον αντίλογο.

Zeitgeist II Addendum

ΔΙΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ

Από το ιστολόγιο της πλατφόρμας ε/κ και τ/κ εκπαιδευτικών "ενωμένη κύπρος"

Ποια εθνοκεντρικά στερεότυπα εντοπίζει στα ε/κ και τ/κ βιβλία ιστορίας ο ερευνητής Α. Κυριακούδης

Αναρτήθηκε από Πλατφόρμα Ε/κ και Τ/κ Εκπαιδευτικών "Ενωμένη Κύπρος" (ε/κ τμήμα)

Εάν η ιστορία διδάσκει και τα διδάγματά της μπορούν να καθοδηγήσουν το μέλλον μας, τότε η ιστορία πρέπει να μιλά για τα γεγονότα όπως ακριβώς αυτά έγιναν. Χωρίς δηλαδή τις σάλτσες που διαστρεβλώνουν ή ενισχύουν τη δημιουργία εθνοκεντρικών στερεοτύπων. Η ιστορία της Κύπρου των τελευταίων δύο αιώνων, όπως παρουσιάζεται μέσα από τα σχολικά εγχειρίδια, τα οποία διδάσκονται τα παιδιά τόσο στα σχολεία των ελεύθερων περιοχών όσο και στα κατεχόμενα, φαίνεται να εμπεριέχει χαρακτηρισμούς, να αποσιωπά γεγονότα και γενικά να εκθέτει αρνητικά και μονόπλευρα τα γεγονότα, στο πλαίσιο της εθνικιστικής ταυτότητας που ήθελε διαμορφώσει η κάθε πολιτική ηγεσία πριν ή κατά την περίοδο που γράφτηκαν. Ο Άγγελος Κυριακούδης, εκπαιδευτικός και ιστορικός ερευνητής, έχει εντοπίσει μέσα από τη διατριβή του τα τελευταία χρόνια, τα ελλείμματα των βιβλίων ιστορίας στα ελληνοκυπριακά και στα τουρκοκυπριακά σχολεία. Όπως δηλώνει στον "Π", η εμπειρία που είχε με τα σχολικά εγχειρίδια ως καθηγητής τον προβλημάτισε, αφού διαπίστωσε πολλές αδυναμίες σε αυτά. Ήταν ένας σοβαρός λόγος για να ασχοληθεί επιστημονικά με το θέμα. Τότε άρχισε να ερευνά και τα βιβλία που χρησιμοποιούνται στα σχολεία των Τ/Κ. Θεώρησε πως για να προαχθεί η εμπιστοσύνη μεταξύ των δύο κοινοτήτων, σε μια μακρά περίοδο διαπραγματεύσεων, η αρχή θα έπρεπε να γίνει μέσω της παιδείας και κυρίως μέσω της πρακτικής που εφαρμόζεται στα σχολεία, ιδιαίτερα στον τομέα της διδασκαλίας της ιστορίας. Ξεκίνησε την έρευνά του σε συνεργασία με άλλους ενδιαφερόμενους για το θέμα, Ε/Κ και Τ/Κ και συνέχισε μέσα στο πλαίσιο έρευνας του Οργανισμού για την Ειρήνη και τη Δημοκρατία στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, η οποία περιλαμβάνει μια μεγάλη ομάδα ειδικών ακαδημαϊκών και καθηγητών ιστορίας.

Παρεμπιπτόντως η... Κύπρος

Από την έρευνα του κ. Κυριακούδη διαπιστώνεται πως στα ε/κ σχολεία η ιστορία της Κύπρου διδάσκεται στις τρεις τάξεις του Γυμνασίου και του Λυκείου, παράλληλα με την ελληνική και διεθνή ιστορία. Για την ιστορία της Κύπρου χρησιμοποιούνται εκδόσεις του υπουργείου Παιδείας. "Το μάθημα της ιστορίας της Κύπρου δεν εξετάζεται ξεχωριστά αλλά περιλαμβάνεται στο ευρύτερο αναλυτικό πρόγραμμα της ιστορίας. Γενικά για όλες τις τάξεις του Γυμνασίου και του Λυκείου οι περίοδοι διδασκαλίας για την Κύπρο είναι πολύ λιγότερες σε σχέση με τα βιβλία που αποστέλλονται από την Ελλάδα. Περιλαμβάνουν περίπου το 20% των ωρών. Στα τ/κ σχολεία ακολουθείται η ίδια ακριβώς πρακτική", μας εξηγεί.

Τι πρέπει να αλλάξουμε

Το βασικό ερώτημα το οποίο θέσαμε στον κ. Κυριακούδη, είναι ποια προβλήματα παρατηρούνται στην παρουσίαση των ιστορικών γεγονότων στα βιβλία των δύο πλευρών κι εάν υπάρχουν ακραίες εθνικιστικές εικόνες που δημιουργούν συναισθήματα. Όπως μας αναφέρει τα παραδείγματα είναι πολλά. Ενδεικτικά αναφέρει τα εξής:

* Η Οθωμανική περίοδος στην Κύπρο ή Τουρκοκρατία όπως ονομάζεται στα βιβλία, περιλαμβάνει μια εισαγωγή που εκθέτει εντελώς αρνητικά εκ των προτέρων τη διαβίωση των χριστιανών του νησιού με χαρακτηρισμούς που είναι αντιφατικοί με το περιεχόμενο που ακολουθεί. Αναφέρονται τα προνόμια και μερικά δικαιώματα που είχαν οι χριστιανοί του νησιού, αλλά επαναλαμβάνεται συνεχώς το "συμπέρασμα" ότι ο χριστιανικός πληθυσμός υπέφερε μόνο και ήταν πάντα αντικείμενο εκμετάλλευσης των Οθωμανών (τους οποίους ονομάζουν πάντα "Τούρκους". Οι όροι Τούρκος, τούρκικος κλπ θεωρούνται λανθασμένοι καθώς οι σύγχρονοι Τούρκοι και οι ξένοι ιστορικοί αναφέρονται σε Οθωμανούς, οθωμανικούς κλπ). Όπως σημειώνει ο κ. Κυριακούδης, σε όλο τον κόσμο τότε τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν είχαν εξασφαλιστεί όπως σήμερα για τους λαούς.

* Η παράθεση ιστορικών πηγών γίνεται επιλεκτικά και μονόπλευρα με έμφαση στις αρνητικές πτυχές της οθωμανικής διοίκησης. Πηγές που δίνουν διάφορους χαρακτηρισμούς στους Οθωμανούς (Τούρκους όπως προείπαμε) όπως άγριοι και άπληστοι.

* Στο βιβλίο της ιστορίας της γ' Λυκείου παρατίθενται πολλές πληροφορίες για το πώς είδαν το ελληνικό στοιχείο της Κύπρου οι Ολλανδοί και οι Ιταλοί κατά την άφιξη των Βρετανών στο νησί. Όμως δεν γίνεται καμία αναφορά για το πώς την είδαν οι μουσουλμάνοι.

* Επίσης τονίζονται συνεχώς οι αυθαιρεσίες των Οθωμανών αξιωματούχων χωρίς να τονίζονται τα ειρηνικά συμβιωτικά στοιχεία μεταξύ των δύο κοινοτήτων του νησιού.

* Πολλές φορές η αποσιώπηση γεγονότων και ο έμμεσος τονισμός επιλεγμένων πληροφοριών είναι δυνατόν να δημιουργήσουν μισαλλοδοξία.

* Το βιβλίο ιστορίας της β' Λυκείου περιλαμβάνει ανεξακρίβωτες πληροφορίες για το ζήτημα του Αυτοκέφαλου που είναι αντίθετες ακόμη και με πατερικές πηγές. Αυτό το βιβλίο στερείται γενικά κάθε επιστημονικής μεθόδου και η αντικατάστασή του είναι αναγκαία και επείγουσα.

* Για τον Κουτσούκ Μεχμέτ παρατίθεται η απόδοση κειμένου ενός Άγγλου περιηγητή που τον χαρακτηρίζει ως άνθρωπο με όψη θηριώδη και άγρια και η συμπεριφορά του θύμιζε συμπεριφορά άγριου ζώου παρά ανθρώπου.

* Γενικά στο κεφάλαιο για την Τουρκοκρατία συχνά χρησιμοποιούνται οι όροι τυραννικές μέθοδοι και απληστία.

* Η κοινότητα των μουσουλμάνων του νησιού, σε διάφορα σημεία παρουσιάζεται με απόλυτο τρόπο ως αποτέλεσμα των εκούσιων εξισλαμισμών των χριστιανών εξ αιτίας των βαριών φορολογικών μέτρων και της φτώχειας που αποδίδεται στην κακή διοίκηση των Τούρκων.

* Στο κεφάλαιο για την Αγγλοκρατία, στο υποκεφάλαιο εθνικές διεκδικήσεις, γίνονται λεπτομερείς αναφορές για το ενωτικό κίνημα των Ελλήνων της Κύπρου. Δεν γίνεται καμία αναφορά στην ύπαρξη οποιασδήποτε πολιτικής οργάνωσης των Τουρκοκυπρίων. Επόμενη αναφορά για τους Τουρκοκύπριους είναι η εμφαντική αναφορά στη συμμετοχή τους στο επικουρικό σώμα των Βρετανών και στην ίδρυση της ΤΜΤ που ευθύνεται για τις βιαιοπραγίες κατά των Ελληνοκυπρίων.

* Γενικά σε όλα τα βιβλία δεν περιλαμβάνονται ισορροπημένες και επακριβείς πληροφορίες για την τουρκοκυπριακή κοινότητα και μάλιστα και τις άλλες εθνότητες που έζησαν στο νησί κυριαρχεί πνεύμα υποτιμητικό αφού τονίζεται μόνο η ιστορία του ελληνικού στοιχείου.

Η πρόοδος των Τ/Κ

Στις νέες εκδόσεις των τ/κ βιβλίων ιστορίας, επισημαίνει ο κ. Κυριακούδης, αποφεύγονται έστω και στις πηγές οι χαρακτηρισμοί και έγινε προσπάθεια να μην θίγονται πρόσωπα της χριστιανικής κοινότητας. Από την άλλη όμως αποφεύγονται οι αναφορές στα προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι χριστιανοί. "Δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι δεν υπάρχουν αδυναμίες και διαφωνίες με τα βιβλία αυτά. Ομολογώ όμως ότι το πρώτο βήμα η τ/κ πλευρά το έκανε ώστε να είναι εφικτή η δικοινοτική συνεργασία στον τομέα της παιδείας. Στα τ/κ σχολεία υπήρχαν οι παλαιότερες εκδόσεις "ιστορίας της Κύπρου" (Kibris Tarixi) του Ζεκί Σερτέρ, που ήταν βουλευτής εθνικιστικού κόμματος στα κατεχόμενα και περιελάμβαναν φοβερές ιστορικές διαστρεβλώσεις. Για παράδειγμα, στα βιβλία εκείνα έγραφε ότι η ελληνική γλώσσα διαδόθηκε στο νησί μετά τον εκχριστιανισμό του, τον 7ο αιώνα μ.Χ. Ακόμα και για την οθωμανική περίοδο, τα ιστορικά γεγονότα ήταν γενικά διαστρεβλωμένα σε προσβλητικό για τους Ε/Κ βαθμό. Ωστόσο, οι νέες εκδόσεις του 2006, έχουν γραφτεί με ένα εντελώς διαφορετικό πνεύμα. Δεν έχουν καμία σχέση με τις παλιές τ/κ εκδόσεις και ακολουθούν τις βασικές αρχές της Ουνέσκο και του Συμβουλίου της Ευρώπης. Παρατηρείται σεβασμός προς τις αναφορές για τα πρόσωπα του ορθόδοξου κλήρου, οι πληροφορίες για τον πολιτισμό της Κύπρου πριν την οθωμανική κατάκτηση το 1571 είναι αρκετά σαφείς και γενικά παρατηρώ ότι οι Τ/Κ έχουν κάνει μεγάλη πρόοδο στον τομέα αυτό", κατέληξε ο κ. Κυριακούδης.

Γιατί λύσσαξαν με τον Υπουργό Παιδείας

Αναρτήθηκε από την Πλατφόρμα Ε/Κ και Τ/Κ Εκπαιδευτικών 

15/2/09

"Πολίτης"

Το Υπουργείο Παιδείας, ως ο κατεξοχήν θεσμικός μηχανισμός ιδεολογικού προσανατολισμού και ο εκφραστής της κυριαρχίας της παραδοσιακής διανόησης - της Εκκλησίας δηλαδή - φαίνεται ότι διαφοροποιεί τους προσανατολισμούς του. Αυτός ο μέχρι πρότινος μηχανισμός παραγωγής της μονοδιάστατης σκέψης, της πνευματικής αποβλάκωσης και του αρρωστημένου παπαγαλισμού επικουρείτο μέχρι σήμερα από την εκκλησιαστική κάστα. Ο μηχανισμός αυτός από τα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού λειτουργεί ως το εχέγγυο του ξεπλύματος από τη νοηματική λειτουργία της περιέργειας του μυαλού του και της κριτικής του ικανότητας. Αποχαυνώνει το παιδί και εν τέλει μέσα από τη συλλογική παραγωγή ενός νοηματικού πλαισίου ενταφιάζει τη διαφορετικότητα, την αντίθετη άποψη και απονευρώνει τη δημιουργική σκέψη. 

Το Υπουργείο Παιδείας μέχρι πρότινος ήταν το ιδεολογικό προπύργιο ενός ιδιότυπου και ιστορικά μυωπικού ελληνοκυπριακού εθνοκεντρισμού. Η σημασία του εκπαιδευτικού συστήματος στο νησί εδράζεται στην επιβολή μεταφυσικών ερμηνειών συγκρότησης της κοινωνίας και δρα ενισχυτικά ως προς τη διαφύλαξη και την προστασία της πολιτισμικής ηγεμονίας της εκκλησιαστικής, παραδοσιακής διανόησης. Έτσι, ο θεοκρατισμός αναδεικνύεται ως σημείο κοινωνικής αναφοράς. Ελέγχοντας το εκπαιδευτικό πρόγραμμα (δώδεκα χρόνια θεσμική πλύση εγκεφάλου στα θρησκευτικά) με τις εθνικοθρησκευτικές μυθοπλασίες τους μεγάλα πολιτικο-οικονομικά συμφέροντα και η Εκκλησία ευνουχίζουν την κριτική δυνατότητα και ικανότητα των παιδιών και ουσιαστικά τα απονεκρώνουν πολιτικά, κοινωνικά κι εν γένει πολιτισμικά. 

Αρωγός σε αυτή τη διαδικασία είναι και η λεγόμενη επίσημη καταγραφή της ιστορίας, η οποία επιβάλλει ένα πέπλο άγνοιας στην κοινωνία. Μια καταγραφή που εξισούται με την πολιτική έκφραση και ιδεοληψία που η καθεστηκυία τάξη (Εκκλησία και εθνικιστικό-οικονομικό κατεστημένο) έχουν καταφέρει να επιβάλλουν διαχρονικά στην κοινωνία. Αποτέλεσμα τούτου η επισώρευση τόσων δεινών στο νησί. Μιλούν για την εισβολή αλλά ξεχνούν το πραξικόπημα. Μιλούν για την ΕΟΚΑ αλλά ξεχνούν την ΕΟΚΑ Β΄. Δεν αναφέρονται πουθενά στον ταξικό χαρακτήρα της κοινωνίας, και το ρόλο της Αριστεράς στη βελτίωση των κοινωνικών όρων διαβίωσης. Δεν αναφέρονται πουθενά στις πολιτικές ευθύνες της κάθε κοινότητας για την απουσία ειρήνης στο νησί. Το ε/κ κατεστημένο έχει απαγάγει την πολιτική ιστορία του νησιού και την έχει προσαρμόσει στις ιδεολογικές του ανάγκες ενισχύοντας ακόμη περισσότερο την πολιτική και κατ΄ επέκταση πολιτισμική του ηγεμονία. Με την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση επιχειρείται η διασύνδεση της νοηματικής λειτουργίας των παιδιών με την ιστορικο-κοινωνική δυναμική. Σκοπείται επίσης ο περιορισμός του ρόλου των εκκλησιαστικών, οι οποίοι μέσα από το εκπαιδευτικό σύστημα δηλητηριάζουν πνευματικά τα παιδιά. 

Εν κατακλείδι, για πρώτη φορά Υπουργός Παιδείας, ως θεσμός και ως εκφραστής μιας νέας κατάστασης πραγμάτων, της οργανικής διανόησης της κοινωνίας αποπειράται να ελέγξει και να περιορίσει την τόσο βλαπτική για τον τόπο ηγεμονία της παραδοσιακής εκκλησιαστικής διανόησης που διαχρονικά είναι συνδεδεμένη με μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Το λυπηρό σε όλη αυτή τη διαδικασία είναι δυστυχώς ο ιδεολογικός εγκλωβισμός και κατ΄επέκταση η νοηματική λειτουργία της πλειοψηφίας των λειτουργών της εκπαίδευσης από την πρωτοβάθμια μέχρι την πανεπιστημιακή βρίσκεται κάτω από την επήρεια της παραδοσιακής διανόησης της εκκλησιαστικής κάστας. Τι διακυβεύεται στην προσπάθεια αυτή της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, είναι κατά πόσο θα εξακολουθήσει να διαδραματίζει την πολιτισμική του ηγεμονία ο εκκλησιαστικός θεοκρατικός σκοταδισμός ή κατά πόσο η προσπάθεια της οργανικής διανόησης θα αναδειχθεί ως η νέα πολιτισμική ηγεμονία στο νησί. 

Το αποτέλεσμα της σύγκρουσης αυτής θα καθορίσει και τη μελλοντική προοπτική της νήσου ως μιας ευνομούμενης πλουραλιστικής δημοκρατίας.

*PhD Πολιτική Κοινωνιολογία

sckattos@cytanet.com.cy

Περί ελευθερίας του λόγου, ο λόγος

Στην Αμερική, αλλά και στα μέρη μας, η ελευθερία του λόγου αποτελεί βασικό για τη δημοκρατία δικαίωμα. Χαριτολογώντας, η Νικόλ Φερράρο, συντάκτρια του Ίντερνετ Ρεβολούσιον, περιγράφει αυτό το διακαίωμα, σε άρθρο της στις 9/2/09, ως την «ελευθερία να πει κανείς οτιδήποτε επιθυμεί εκτός από το να φωνάξει «φωτιά» σε ένα κατάμεστο θέατρο όταν αυτό δεν καίγεται»

Η ανάγκη αναγνώρισης αυτού του δικαιώματος μεγενθύνεται μέσα από τη χρήση του διαδικτύου, όπου οι άνθρωποι γίνονται ιδιαίτερα ομιλιτικοί και γνώστες της ικανότητάς τους να λένε αυτό που νιώθουν.

Φυσικά, όλοι γνωρίζουμε πως υπάρχουν περιορισμοί αυτού του δικαιώματος. Και ένας τέτοιος περιορισμός είναι αυτός που αφορά στο “cyber-bullying” ένας σχετικά απροσδιόριστος αγγλικός όρος, ο οποίος ρίχνει ενίοτε κάποιους σε μπελάδες.

Μια πρόσφατη ιστορία που περιγράφεται στους The New York Times φέρει μια έφηβο από το Μαϊάμι, την Καθρίν Έβανς, η οποία απεβλήθει διά παντός από το γυμνάσιο στο οποίο φοιτούσε διότι ξεκίνησε μια ομάδα συζήτησης στο Facebook με σκοπό να ντροπιάσει την καθηγήτρια με την οποία είχε διαφορές.  Η Έβανς κάλεσε τους νυν και πρώην μαθητές της εν λόγω καθηγήτριας να εισέλθουν στην ομάδα συζήτησης και να αρχίσουν να κατηγορούν την καθηγήτριά τους. «Προς τους επίλεκτους μαθητές που είχαν τη δυσάρεστη εμπερία να διδάσκονται από την Κα. Σάρα Φελψ, ή απλά να γνωρίζουν αυτή και τις τρελλές συνήθειές της: Εδώ είναι ο χώρος στον οποίο μπορείτε να εκφράσετε τα αισθήματά μίσους προς αυτήν»! Αυτό τον τίτλο έδωσε η Έβανς στην ομάδα συζήτησής της.

Όπως αναμενόταν, η Έβανς αποβλήθηκε από το σχολείο για «cyberbullying” και στην προσπάθειά της να άρει την απόφαση της διεύθυνσης του σχολείου από το φάκελό της ώστε να μπορέσει να συνεχίσει σε σπουδές στο Πανεπιστήμιο, κινεί τώρα αγωγή του διευθυντή του σχολείου γιατί την απέβαλε, ως προσπάθεια φίμωσής της και στέρησης της ελευθερίας του λόγου, κατά το δικηγόρο της. Ναι. Διότι είναι ενδεικτικό πως μπορείς να αφαιρέσεις το λεκέ μιας αποβολής ρίχνοντας στάχτη στα μάτια του κόσμου με, αλλά και εκβιάζωντας τη διεύθυνση του σχολείου για, τη χρήση πρωτοσέλιδων τίτλων που μπορεί να προκαλέσει μια δικαστική αγωγή.

Για του μαθητές, δεν είναι μόνο το Facebook ο χώρος εκείνος που χρησιμοποιούν για να καίνει τους καθηγητές τους. Θυμάται η συντάκτρια του άρθρου πως, όταν ήταν ακόμη στο γυμνάσιο και στο κολλέγιο, (που δεν πρέπει να έχει περάσει πολύς καιρός , αν κρίνω από τη φωτογραφία της ) συνήθιζαν οι μαθητές να επιλέγουν τους καθηγητές και τα μαθήματά τους βασισμένοι στους ιστοχώρους RateMyTeacher.com και RateMyProfessors.com, όπου μεγαλύτεροι μαθητές και φοιτητές αξιολογούσαν τους καθηγητές τους, κατάσσοντάς τους σε κατηγορίες. Ενώ αυτοί οι χώροι ήταν όντως χρήσιμοι για αρκετούς, συχνά μετατρέπονταν σε μεταδότες αποκρουστικών χαρακτηρισμών από ανεγκέφαλους. (Αναφέρει πως συχνά ερχόταν η ίδια αντιμέτωποι με συμμαθητές της προς προάσπιση των καθηγητών που θεωρούσε αξιόλογους και κάποιοι τους κακοχαρκτήριζαν άδικα).

Τον περασμένο μήνα, το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης απεφάνθη πως οι καθηγητές αποτελούν θύματα του «cyberbullying” των πιο πάνω ιστοχώρων καθώς επίσης και του Facebook και MySpace. Σύμφωνα πάλι με άρθρο των New York Times, δέχονται ομαδικές «επιθέσεις» από φοιτητές για ό,τιδήποτε: «από την υπερβολική ανάθεση εργασιών μέχρι το στυλ διδασκαλίας, μέχρι και τον τρόπο που πέφτει πάνω τους το τζην τους».

Αλλά από ποιο σημεί και μετά, το κεκτημένο δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου καταντά “cyberbullying”;

Σύμφωνα με το WiredSafety.org, ένας όμιλος για τη διαδικτυακή ασφάλεια, εκπαίδευση και παροχέας βοήθειας, «το cyberbullying ορίζεται ως η περίπτωση εκείνη στην οποία ένα παιδί, προέφηβος ή έφηβος βασανίζεται, απειλείται, ενοχλείται, ταπεινώνεται, ή απλά έρχεται σε δύσκολη θέση ή άλλωσπώς γίνεται στόχος από άλλο παιδί, προέφηβο ή έφηβο μέσα από τη χρήση του διαδικτύου, διαδραστικών ή ψηφιακών τεχνολογιών, ή κινητών τηλεφώνων». Αυτός ο ορισμός δε φαίνεται να βρίσκει έδαφος στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Ένας άλλος χώρος, το CyberBullying.org, το ορίζει ως «τη χρήση των τεχνολογιών πληροφόρησης και επικοινωνίας για τη στήριξη εσκεμμένης, επαναλαμβανόμενης και εχθρικής συμπεριφοράς από ένα άτομο ή μια ομάδα ατόμων, που αποσκοπεί στην πρόκληση βλάβης σε άλλους.»

Δεν είναι ξεκάθαρο εάν η Έβανς είχε σκοπό να βλάψει την καθηγήτριά της μέσα από την ομάδα συζήτσης του Facebook που δημιούργησε. Αλλά όσον αφορά στο επιχείρημα περί ελευθερίας του λόγου, είναι σύνηθες να παραβλέπεται  αυτό το δικαίωμα στους ανήλικους («γιατί είμαι ο διευθυνντής/γονιός σου, και ξέρω καλύτερα, να γιατί»). Και ο σχεδιασμός ενός κακοπροαίρετου group στο Facebook, παρά το ότι παραμένει εν δυνάμει άκακο στον πραγματικό κόσμο, εντούτοις μπορεί να καταστεί ιδιαίτερα βλαβερό προς την υπόληψη κάποιου, ακόμα και να αποτελέσει την αιτία για να χάσει κανείς την ευκαρία να συνεχίσει τις σπουδές του σε ένα ευηπόλυπτο πανεπιστήμιο.

 

Σχολιάστε..

"Κάτω τα χέρια από την Παιδεία"

Η ιστορία και η επιβίωση ενός έθνους ξεκινά από την παιδεία. Έχουμε υποχρέωση να διαφυλάξουμε ως «κόρην οφθαλμού» την ελληνοκεντρική παιδεία μας. Ασπίδα του Έθνους είναι η Ιστορία μας. Οι γενναίοι πρόγονοί μας μας παρακολουθούν και μας κρίνουν. Θα φανούμε αντάξιοί τους να κρατήσουμε την Κύπρο ελληνική; Δεν πρέπει να υποκύψουμε σε αυτούς που θέλουν να σβήσουν τον Ελληνισμό. Καμία επαναπροσέγγιση με τους Τούρκους δολοφόνους. Καμία ειρηνική συμβίωση με αυτούς που βίασαν τις αδελφές μας. Καμία ειρηνική συμβίωση με αυτούς που έσφαξαν τους αδελφούς μας. Έλληνες, οργανωθείτε και αντισταθείτε στον αφελληνισμό της παιδείας μας και στην παραχάραξη της ένδοξης ελληνικής Ιστορίας μας. Μαθητές, όταν ανθέλληνες δάσκαλοι και καθηγητές σάς μιλούν για επαναπροσέγγιση με τους μογγόλους βιαστές και δολοφόνους, εσείς να σηκώνεστε και να τραγουδάτε τον Εθνικό Ύμνο. Η νήσος των Αγίων είναι Ελληνική.

11/02/2009

"H Σημερινή"

ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ ΓΟΝΑΤΑΣ

Και σχολιάζω με τη σειρά μου:

1. Από τις δύο πρώτες προτάσεις (Η ιστορία και η επιβίωση ενός έθνους ξεκινά από την παιδεία. Έχουμε υποχρέωση να διαφυλάξουμε ως «κόρην οφθαλμού» την ελληνοκεντρική παιδεία μας) προκύπτει πως παραδεχέται ο κύριος Γονατάς ότι ως αμιγές ελληνικό έθνος και όχι ως Κυπριακό Κράτος ορίζουμε τα περί της Παιδείας μας, 
2. Στη δεύτερη πρόταση (Ασπίδα του Έθνους είναι η Ιστορία μας) παροτρύνει να γράφουμε, να χρησιμοποιούμε και να ερμηνεύουμε την ιστορία με τρόπο που να μας προστατεύει ως έθνος. Φυσικά αυτό μόνο για εσωτερική κατανάλωση γιατί κανένας "ξένος" δε θα συμφωνεί με το "δίκιο" μας. Να αυτοαπομονωθούμε δηλαδή μέσα στην "εθνική μας μοναξιά".
3. ( Οι γενναίοι πρόγονοί μας μας παρακολουθούν και μας κρίνουν): Τώρα αυτό να το πω ρητορική ή να θεωρήσω πως πιστεύει σε ένα Πάνθεον Ηρώων στο οποίο πρέπει να παρωτρύνουμε τα 16χρονα παιδιά να ενταχθούν, αφήνωντας αυτό τον κόσμο με τρόπο ηρωικό; Για να μην καταλήξω πως το χαρακτηρισμό "γενναίοι πρόγονοι μας" συνεταιρίζονται οι απανταχού εθνικιστές, έστω και αν πολέμησαν τις ίδιες μάχες από αντίθετα στρατόπεδα.
4. (Θα φανούμε αντάξιοί τους να κρατήσουμε την Κύπρο ελληνική;) Τώρα σιγουρεύτηκα πως πρόκειται για παρότρυνση ετοιμοπολεμικότητας, τουλάχιστον.
5. Θέση αντίστασης και μη υποταγής: (Δεν πρέπει να υποκύψουμε σε αυτούς που θέλουν να σβήσουν τον Ελληνισμό). Δε λες "καλά σας αντέξαμε τόσα χρόνια να μας κάνετε πλήση εγκεφάλου" εννα φκήτε τζιαι πουπάνω;
6. Σαφής η δήλωση: (Καμία επαναπροσέγγιση με τους Τούρκους δολοφόνους. Καμία ειρηνική συμβίωση με αυτούς που βίασαν τις αδελφές μας. Καμία ειρηνική συμβίωση με αυτούς που έσφαξαν τους αδελφούς μας.). Ξέρετε, είναι όλοι ένα καλούπι ένα κόψιμο άσε που κινδυνεύουμε. Αλλά, μη ξεχνιώμαστε: είμαστε απόγονοι των γενναίων.
7. Δε συγχωρούμε, το ξεκαθαρίσαμε, γιατί το τρίπτυχο λέει "πατρίς, θρησκεία, οικογένεια" δηλαδή η πατρίδα έρχεται πάνω από τη θρησκεία. Συνεπώς είμαστε έλληνες πρώτα και χριστιανοί ύστερα. Άρα μην περάσει κανενός από το νου καμιά Χριστιανική παραβολή επί του θέματος της βίας. Και μη ξεχνάμε, είναι ΟΛΟΙ τους δολοφόνοι!
8. (Έλληνες, οργανωθείτε και αντισταθείτε στον αφελληνισμό της παιδείας μας και στην παραχάραξη της ένδοξης ελληνικής Ιστορίας μας): γιατί είπαμε, είμαστε χαλιφάτο της ελλάδας δεν είμαστε ανξάρτητη και αδέσμευτη κρατική οντότητα! και φυσικά είμαστε, όπως πάντα είμασταν, αμιγής εθνικά λαός.
   
9. (Μαθητές, όταν ανθέλληνες δάσκαλοι και καθηγητές σάς μιλούν για επαναπροσέγγιση με τους μογγόλους βιαστές και δολοφόνους, εσείς να σηκώνεστε και να τραγουδάτε τον Εθνικό Ύμνο) αφού τελειώσετε χτυπήστε το άρβυλο προκλητικά στο πάτωμα. Οι ναζί ήσαν καλύτεροι;
   
10. (Η νήσος των Αγίων είναι Ελληνική). -χμ! "όξ'απο'δώ οι αλλόθρησκοι"...!!!

τίποτα άλλο...

"Επιβεβλημένη απάντηση"

Ερωτηματολογίου συνέχεια."Ώδινεν όρος έτεκεν μυν" , δημοσιεύτηκε από την Εύα Νεοκλέους στο blog της "Επισημάνσεις":

Είχα αποφύγει να κοινοποιήσω το όνομα της συναδέλφου που σύμφωνα με δημοσιεύματα "συνέταξε προδοτικό και αντεθνικό ερωτηματολόγιο και το διένειμε στους μαθητές", όμως μετά από τις διαστάσεις που πήρε το όλο ζήτημα, επανέρχομαι με την επιστολή που η ίδια απέστειλε στα ΜΜΕ και στον κ. Βαρνάβα.Την επιστολή μου κοινοποίησε η ίδια η Άντρη Χαραλάμπους και γι΄αυτό την παραθέτω αυτούσια.

Με λύπη αρχικά, που έγινε στο τέλος αγανάκτηση, παρακολούθησα χθες, 5 Φεβρουαρίου 2009, να διασύρομαι αρχικά από την εφημερίδα "Σημερινή" και ακολούθως στο κρατικό κανάλι ΡΙΚ και στο ΜΕGΑ (πιθανότατα και άλλα κανάλια και ραδιοσταθμοί να μετέδωσαν παρόμοιου περιεχομένου ειδήσεις).

Σύμφωνα με το δημοσίευμα με δική μου καθοδήγηση δόθηκε ερωτηματολόγιο στους μαθητές της Γ΄ Λυκείου του Αποστόλου Μάρκου, ερωτηματολόγιο που εγώ τάχα ετοίμασα και που τα ερωτήματα ήταν με "ειδικό τρόπο διατυπωμένα" για να επιρρίπτεται ευθύνη στους Ε/Κ για διάφορα γεγονότα. Ακολούθησαν μετά συζητήσεις σε ραδιοφωνικούς σταθμούς και μάλιστα ο βουλευτής της ΕΔΕΚ, κύριος Βαρνάβα, έκανε δηλώσεις για το θέμα που τις μετέδωσαν κανάλια που θέλουν να θεωρούνται και αξιόπιστα στην πληροφόρηση.
Ορίστε όμως η αλήθεια:
1.Το ερωτηματολόγιο ετοιμάστηκε από τους ίδιους τους μαθητές της Κοινωνιολογίας μετά από πέντε δίωρα διαθεματικά μαθήματα που παρακολούθησαν και είναι ακόμη υπό διαμόρφωση και το θέμα της έρευνας το επέλεξαν οι ίδιοι οι μαθητές.
2.Είναι υπό διαμόρφωση (αφού για κακή τους τύχη δε δόθηκε σε κανένα μαθητή του σχολείου ) αλλά βρισκόταν στην κατοχή τη δική μου και των δέκα μαθητών που το εκπόνησαν. Ποιος αλήθεια τους το έδωσε όλους αυτούς τους καλά πληροφορημένους; Ποιος τους πληροφόρησε λάθος ότι δόθηκε στους μαθητές της Γ΄ Λυκείου; Γιατί δεν περίμεναν να δουν αν το τελικό κείμενο θα ήταν αυτό που αυτοί δημοσίευσαν;

Πώς κύριε βουλευτά δίνεις συνέντευξη για γεγονός που δεν έγινε, για κείμενο που είναι υπό διαμόρφωση ακόμα, για κείμενο που οι ίδιοι οι μαθητές έγραψαν και διαμόρφωσαν και ποιος σε πληροφόρησε γι΄ αυτό;

Εκ των υστέρων, βλέποντας όλη αυτή την αντίδραση διερωτούμαι: Πώς μερικοί θέλουν να παριστάνουν τους έγκυρους, αξιόπιστους δημοσιογράφους που πληροφορούν την κοινή γνώμη και δεν μπήκαν στον κόπο να με ρωτήσουν κι εμένα για να τους πω κι εγώ για το θέμα την άποψή μου, αλλά διασύρουν το όνομά μου, μεταδίδοντας και γράφοντας ψεύδη;
Πώς μεταδίδετε και γράφετε με τόση ευκολία μια εντελώς ανακριβή πληροφορία και δημοσιογράφοι, υπεύθυνοι σύνταξης, ακόμα και βουλευτές δεν διερευνούν αν είναι σωστή η πληροφόρησή τους;
Τι προσπαθούν δηλαδή να πετύχουν; Υπάρχει αλήθεια ένα οργανωμένο κύκλωμα που αμέσως ενεργοποιείται σαν χιονοστιβάδα για να συνθλίψει ό,τι θεωρεί λάθος κατά τη γνώμη του, χωρίς να νοιάζεται αν έχει πληροφορηθεί σωστά, αν προσβάλλει ανθρώπους ευυπόληπτους και αν καταντά τελικά να γελοιοποιείται με αυτά που κάνει;

Πληροφοριακά τελειώνοντας θα ΄θελα να σας αναφέρω:
1. Το ερωτηματολόγιο δε δόθηκε σε κανένα μαθητή (αλλά εσείς το δημοσιεύσατε στο ευρύ κοινό και σας ευχαριστώ) γιατί είναι υπό διαμόρφωση.
2. Το ερωτηματολόγιο το ετοίμασαν οι ίδιοι οι μαθητές και εγώ θα συζητήσω μαζί τους αν πρέπει να αλλάξω κάτι.
3. Εγώ δεν καθοδηγούμαι από κανένα αλλά άλλοι φαίνεται να καθοδηγούνται και να προσπαθούν να "καθοδηγήσουν το λαό", με τρομοκρατία και επιθέσεις σε όποιους έχουν αντίθετες απόψεις σε ορισμένα θέματα.

Άντρη Χαραλάμπους, Φιλόλογος
6-2-2009

Υιοθέτηση της ηλεκτρονικής μάθησης: Από την πρόκληση στην Πράξη

Οι οργανισμοί που επενδύουν περισσότερα στην κατάρτιση και επαγγελματική ανάπτυξη του ανθρώπινου τους δυναμικού γίνονται πιο ανταγωνιστικοί απέναντι σε αυτούς που επενδύουν λιγότερα. New York Times, 31 Μαρτίου, 2002

Δεν είναι τυχαίο που η ηλεκτρονική μάθηση δεν έχει ακόμα πάρει την θέση που της αρμόζει στην εκπαίδευση. Και αυτό, παρά την όλο και αυξανόμενη χρήση του διαδικτύου, πολλοί χρήστες είναι διστακτικοί να δοκιμάσουν ενώ οι πιο ενήμεροι ανησυχούν για την ασφάλεια και τα προσωπικά τους δεδομένα.

Έτσι έχουμε ενδεικτικά παραδείγματα αποτυχημένων προσπαθειών εφαρμογής διαδικτυακών προγραμμάτων. Στη διεθνή βιβλιογραφία καταγράφονται περιπτώσεις, πολλές από τις οποίες κωμικοτραγικές, όπως για παράδειγμα αυτή σε μια Πολιτεία των ΗΠΑ κατά την οποία είχε ζητηθεί από τους φοιτητές να εγγραφούν ηλεκτρονικά. Ενώ το 30% είχε αρνηθεί να επισκεφθεί καν την ιστοσελίδα, ένα 30% εκτύπωσε την αίτηση και την έστειλε με το ταχυδρομείο!

Είμαστε, ακόμα, όλοι μας προσκολλημένοι στην παραδοσιακή διδασκαλία στην οποία ο εκπαιδευτικός έχει την ευθύνη της μάθησης. Αυτό συμβαίνει από τον καιρό του Σωκράτη μέχρι σήμερα. Αν και μπορεί να είναι εκνευριστικό για ένα μαθητή να κάθεται στο θρανίο, εντούτοις, έχει συνηθίσει σε αυτή τη μορφή εκπαίδευσης. Ο Jerry Cappel αναφέρει ότι καθώς μπαίνεις σε μια τάξη αντιλαμβάνεσαι πως η μισή διαχέουσα ενέργεια απορρέει στην αίθουσα από τον εκπαιδευτικό, ενώ στην ηλεκτρονική μάθηση ο μαθητής είναι αυτός που χρειάζεται να παράξει ολόκληρη την ενέργεια. Συνεχίζει αναφέροντας πως ο εργοδότης συνήθως αναμένει από τους εργαζόμενους να εκπαιδεύονται σε ένα χώρο εκτός εργασίας και να επιστρέφουν πιο ενημερωμένοι και καταρτισμένοι στην εργασία τους. Κανείς δεν είναι συνηθισμένος να βλέπει τους υπαλλήλους του να κάθονται στον υπολογιστή και αντί να εργάζονται να μαθαίνουν.

Το τεχνολογικό περιοδικό Information Week, υπογραμμίζει ότι πρόκειται για μια αλλαγή κουλτούρας, ιδιαίτερα όταν οι χρήστες δεν είναι ιδιαίτερα ικανοί στους ΗΥ. Το ίδιο άρθρο αναφέρει ότι η απόδοση της ηλεκτρονικής μάθησης παρουσιάζει φθίνουσα πορεία όταν τα διάφορα λογισμικά δεν συνεργάζονται άψογα μεταξύ τους και όταν υπάρχουν προβλήματα σύνδεσης ή και ευρυζωνική ανεπάρκεια.

Όλα αυτά αναφέρονται, όχι για να τρομοκρατήσουν αλλά για να υποδείξουν κάποια από τα εμπόδια που πιθανόν να παρουσιαστούν στο πρόγραμμα ΔΙΑΣ και τυχόν να προκαταλάβουν αρνητικά, πιθανόν καθοριστικά, την ευρύτερη υιοθέτηση της ηλεκτρονικής μάθησης από τη δημόσια εκπαίδευση στη χώρα μας.

Όπως προαναφέρθηκε, η σημασία και ο ρόλος που έχει να διαδραματίσει η ηλεκτρονική μάθηση και οι σύγχρονες τεχνολογίες και διαδραστικές μέθοδοι διδασκαλίας στην εκπαίδευση είναι τεράστιος. Αρκεί, με σύνεση και ορθολογιστικό προγραμματισμό να προετοιμαστούν όλα τα όργανα και τα στελέχη τους.

Πόλης Άνιφτος

Εκπαιδευτικός

Ειδίκευση στις διαδραστικές εκπαιδευτικές τεχνολογίες.

Απο το μπλογκ: http://ek-pedefsi.blogspot.com/

Παρασκευή, 28 Νοέμβριος 2008

ΝΟΑΜ ΤΣΟΜΣΚΙ

"Αν τα σχολεία ήταν πραγματικά δημοκρατικά, δεν θα υπήρχε η ανάγκη να βομβαρδίζονται οι μαθητές με κοινοτοπίες σχετικά με τη δημοκρατία".

ΣΕΛΕΣΤΕΝ ΦΡΕΝΕ

"Δεν είναι δυνατό ένα αυταρχικό σχολείο να διαμορφώσει δημοκρατικούς πολίτες"

Παιδαγωγική "της ειρήνης" ή παιδαγωγική "της ελευθερίας";

Όταν λοιπόν λέμε ότι θα καλλιεργήσουμε στους νέους την ειρηνική κουλτούρα ή θα προωθήσουμε την ειρηνική συμβίωση ή ακόμα πιο γενικά, πως πρέπει να εμφυτεύσουμε στις συνειδήσεις των νέων την αγάπη για την ειρήνη, δυστυχώς δε λέμε κάτι σημαντικό. Πιο πολύ κενολογούμε με συνθήματα. Γιατί ένα πράγμα είναι η προσδοκία και άλλο η πραγματικότητα.

Γιατί κενολογούμε;
«Γιατί κανένας δεν είναι τόσο ανόητος που να προτιμάει τον πόλεμο από την ειρήνη», όπως θα έλεγε και ο Ηρόδοτος. Ο κάθε άνθρωπος αυτονόητα προτιμά την ειρήνη. Τι θα καλλιεργήσουμε λοιπόν στους νέους; Αυτό που ο καθένας επιθυμεί;
Γιατί κενολογούμε;
Από μόνη της η λέξη ειρήνη δε σημαίνει κάτι. «Αυτό που οι περισσότεροι άνθρωποι ονομάζουν ειρήνη είναι μια κενή λέξη» αναφέρει ο Πλάτων.

Θα πει κάποιος ότι ένα ζήτημα είναι η ειρήνη και άλλο ζήτημα είναι «η παιδαγωγική της ειρήνης». Φυσικά η σχολική πραγματικότητα δεν είναι αποκομμένη από την κοινωνική πραγματικότητα. Εξάλλου, η παιδαγωγική της ειρήνης μπορεί να αποβεί και καταστρεπτική για μια χώρα. Ο ιστορικός Πολύβιος εκφράζει τη διαφωνία του με τον Πίνδαρο που συνιστούσε στους συμπολίτες του να θεμελιώσουν την ευτυχία τους « επί της ακτινοβόλου λαμπρότητας της μεγαλοπρεπούς ειρήνης» γιατί διαπιστώθηκε ότι η εφαρμογή αυτής της συμβουλής «ήταν όχι μόνο ατιμωτική αλλά και καταστρεπτική για τα πραγματικά συμφέροντα της χώρας».

Από την άλλη μια παιδαγωγική της ειρήνης δεν είναι ορθολογιστική. Πιο ορθολογιστική προσέγγιση είναι η αναφορά του Παντίτ Νεχρού: «Η ειρήνη θα ρθεί μόνον τότε, όταν οι αιτίες που προκαλούν τον πόλεμο κατανικηθούν.Όσο θα διαρκεί η κυριαρχία μιας χώρα πάνω σε άλλη ή η εκμετάλλευση μιας τάξης από μια άλλη, αδιάκοπα θα γίνονται προσπάθειες για την ανατροπή της υπάρχουσας κατάστασης. Ποτέ η ειρήνη δεν μπορεί να ρθει απ΄ τον ιμπεριαλισμό και τον καπιταλισμό».

Αν πάλι κάποιοι προσεγγίζουν την ειρήνη στη βάση ενός συστήματος αξιών, επίσης είναι ελέγξιμη η ιεράρχηση που επιχειρούν. Θα επικαλεστώ και πάλι τον ιστορικό Πολύβιο ο οποίος αναφέρει: «Παραδέχομαι πως ο πόλεμος είναι φοβερός, όχι όμως σε τέτοιο βαθμό ώστε να υπομένουμε τα πάντα για να τον αποφύγουμε. Αλλιώς, τι κομπάζουμε για το της ελευθερίας όνομα πάντες, αν τίποτε δεν αξίζει περισσότερο από την ειρήνη»;
Αυτή η επισήμανση του Πολύβιου πιστεύω ότι αποδίδει την ιστορική πραγματικότητα μέσα στους αιώνες. Και αυτό πρέπει να είναι η βάση κάθε παιδαγωγικής, δηλαδή μια παιδαγωγική της ελευθερίας. Μόνο ο ελεύθερος άνθρωπος μπορεί να εκτιμήσει τα αγαθά της ειρήνης. Και μόνο ο ελεύθερος άνθρωπος αναγνωρίζει και την ελευθερία του άλλου.
Στα σχολεία λοιπόν και στο βαθμό που οι μαθητές βιώνουν την ελευθερία στο ατομικό-κοινωνικό-πολιτικό επίπεδο, τότε κάνουμε βήματα μπρος για τη δημιουργία ενός καλύτερου και ειρηνικού κόσμου.

Αναρτήθηκε από andreas f.stavrou στις 10:53 μμ