Το όνομά του είναι Ezra Nawi

A letter from our friends Naomi Klein, Noam Chomsky, and Neve Gordon
Dear Citro: Every so often someone comes along who is so brave and so inspiring that you just can't sit by and remain silent when you learn they need your help. We're writing to you today about one of these rare people. His name is Ezra Nawi. You've probably never heard of him, but because you may know our names, now you will know his name. Ezra Nawi is one of Israel's most courageous human rights activists and without your help, he will likely go to jail in less than 30 days. His crime? He tried to stop a military bulldozer from destroying the homes of Palestinian Bedouins in the South Hebron region. These homes and the families who live in them have been under Israeli occupation for 42 years. They still live without electricity, running water and other basic services. They are continuously harassed by Jewish settlers and the military. Nawi's friends have launched a campaign to generate tens of thousands of letters to Israeli embassies all over the worldbefore he is due to be sentenced in July. They've asked for your help.	His name is Ezra Nawi
His name is Ezra Nawi. We keep saying his name because we believe that the more people know him and know his name, the harder it will be for the Israeli military to send him quietly to jail. And Ezra Nawi is anything but quiet. He is a Jewish Israeli of Iraqi descent who speaks fluent Arabic. He is a gay man in his fifties and a plumber by trade. He has dedicated his life to helping those who are trampled on. He has stood by Jewish single mothers who pitched tents in front of the Knesset while struggling for a living wage, and by Palestinians threatened with expulsion from their homes. He is loved by those with little power, to whom he dedicates his life, and hated by the Jewish settlers, military and police. Now that you know Ezra, you have a chance to stand up for him, and for everything that he represents.Especially now, as Israel escalates its crackdown on human rights and pro-democracy activists. He needs you. His friends need you. Those he helps every day need you. So please send a letter to the Consulate, to the media, to your family and friends. Take just a moment to write your letter. Do it now. And then share his name with a friend. Do it for Ezra Nawi. Noam Chomsky, Naomi Klein, and Neve Gordon

Περισσότερες οι επιλογές του καταναλωτή με το νεοφιλελεύθερο σύστημα οικονομίας

Έχω ένα πάθος, που ενίοτε βλάπτει άλλους ανθρώπους (όσο και αν προσπαθώ να προσέχω), αλλά κυρίως βλάπτει εμένα. Είμαι καπνιστής. Τι να κάνουμε, έτσι διάλεξα να ζήσω ... και να πεθάνω, διότι στο κάτω-κάτω "κανείς δεν πεθαίνει υγιής".

Όπως κα να 'χουν τα πράγματα, όταν αγόρασα 5 κουτιά από το σύνηθη καπνό που φουμάρω, δεν είχα ιδέα ότι και τα 5 θα ήταν παλιά και χαλασμένα (αν και η μυρωδιά τους ήταν λίγο πιο έντονη κα δυσάρεστη, ενώ ήταν και λιγότερο υγρός από ότι συνήθως) με αποτέλεσμα από την πρώτη μέρα να αρρωστήσω με πυρετό, πονόλαιμο και να μείνω τρεις μέρες στο κρεββάτι. Τώρα πέρασαν 4 βδομάδες και ακόμα έχω στηθικά.

Προσοχή λοιπόν, αν δε θέλετε να πεθάνετε από άσχημη γρίπη, ίσως και δηλητηρίαση του αναπνευστικού από κάποιο μύκητα που προσβάλει τον καπνό -αλλά απλά από καρκίνο, καρδιακές παθήσεις κλπ.- τότε μην καπνίσετε από την πιο κάτω παρτίδα καπνού (φαίνεται στην άκρη του κόκκινου βέλους) γιατί είναι χαλασμένη. Καπνίστε κάτι άλλο.

Εκτός βέβαια και αν προτιμάτε να πεθάνετε από ρίψη του ύπατος, οπόταν προτιμείστε να τρώτε φαστ φουντ (και συγκεκριμένα McDonalds), ή να ποδοπατηθείτε και να ξυλοκοπηθείτε μέχρι θανάτου, οπότε πηγαίνετε σε ένα ποδοσφαιρικό αγώνα, ή, βέβαια, αν θέλετε να πεθάνετε από ντροπή για τη ρετσινιά του (sic) "προδότη" επισκεπτείτε το βορρά, ή αν απλά γουστάρετε να εγκαταλείψετε τα εκόσμια από υπερβολική δόση.. βλακείας, τότε παρακολουθείστε μια πολιτική συζήτηση στην TV. 

Μπορείτε βέβαια να προτιμήσετε την υπεραγορά της περιοχής σας οπόταν έχετε την επιλογή μέσα από άπειρα Έψιλον, μεταλλαγμένα, τροποποιημένα και πεντανόστιμα είδη να επιλέξετε. 

Αυτό θα πει επιλογή...

Συνεπώς, μπορεί μεν να εξακολουθεί ο σύγχρονος άνθρωπος να είναι ακόμη δούλος, αλλά πληρώνεται για το χρόνο που δουλεύει (βλ. paid slavery), και αφού όλα όσα παίρνει τα επιστρέφει, μπορεί τουλάχιστον να επιλέγει:

α) σε ΠΟΙΟΝ τα δίνει (ανάμεσα στους 4-5 του καρτέλ για το κάθε είδος προς πώληση)

β) ΠΟΤΕ τα δίνει (από την 1η μέχρι τις 5 του μηνός)

γ) ΠΩΣ τα δίνει (μετρητά ή με κάρτα της αρεσκείας του)

δ) ΓΙΑΤΙ τα δίνει (φυσικά για να ζήσει στο βαθμό που μπορεί, αυτός και οι εξαρτώμενοί του "αξιοπρεπώς", και "χέστηκε για τον υπόλοιπο κόσμο")

ε) ΜΕΧΡΙ ΠΟΤΕ θα τα δίνει (μέχρι να "σκάσει", επιλέγοντας μαζί  και την αιτία του θανάτου του)

Πόση σημασία μπορεί να έχει λοιπόν, αν δε μπορεί κανείς να ζήσει ελεύθερος όταν μπορεί να επιλέξει τον τρόπο με τον οποίο θα πεθάνει! (αυτό θα πρέπει να το είπε κάποιος, αλλά και να μην το είπε ποτέ πριν κανείς, το λέω εγώ τώρα, γιατί "έτσι", γιατί πρέπει να ειπωθεί.. 

γιατί έτσι έχουμε καταντήσει, γιατί μέχρι εκεί μας πάει η ελευθερία μας.

:-(

ουτοπία;

Καλά να πιστεύεις πως θα μπορούσε η ανθρωπότητα να συμπεριφέρεται με αυτό τον τρόπο, να το θεωρήσω επιεικώς "αφελές", αλλά να απαιτείς κα να παλεύεις για ένα σύστημα που δεν αναδεικνύει την ανταγωνιστικότητα αλλά επιβραβεύει τη συνεργασία, τόσο κακό είναι;

Περιμένω τον αντίλογο.

Zeitgeist II Addendum

δκυο λέξεις

"Πάτερ θέλω ν'αγιάσω", είπα του 'γούμενου.

- νά'ρτεις δαπάνω όπoτε θέλεις γιε μου, να μείνεις

Πήγα λοιπόν, αλλά με είχε προειδοποιήσει:

"δαμαί δε μιλούμε. Μόνο δκυο λέξεις κάθε δκυο χρόνια..."

-'ντάξει, λαλώ του

Επέρασαν τα δκυο χρόνια, εκατέβηκα που το κελλίν τζιαι βρίσκω το γούμενο.

Δκυο λέξεις είπα του: "στρώμαν σκλερόν"

-Μεν ανησυχείς, θα σου στείλουμεν το καλλύττερον στρώμα να τζοιμάσαι, μέμπα τζιαι πο΄νησεις τη μέσιν σου..

Αλλά έγραψέν με κανονικά, με στρώμαν με τίποτες, τζιαι ο σπόνδυλός μου ήταν να με πελλάνει.

Στα τέσσερα χρόνια κατεβαίνω που το κελλί πού 'ταν πάνω στο βουνό τζιαι λαλώ του:

"φαΐν λλίον"

-να πάεις στο καλόν τζιαι εννα σου πεμπομεν παράπανω φαΐν μεν τζιαι πάθεις ασιτίαν.

Ε με φαίν με τίποτε, έτρωεν ούλλον μόνος του..

Στα έξι χρόνια λαλώ του:

"νερόν έλειψεν"

-Αα έσσιει λειψυδρίαν γιε μου αλλά εννα φροντίσουμεν να σου πέμπουμεν κάθε μήνα τη στάμνα με το νερό που δικαιούσαι..

τίποτε έν έγινεν πάλε. Μόνον υποσχέσεις ο γέρος.

Έτσι στα 8 χρόνια κατεβαίνω με τα "μπογαλάκια" μου τζιαι λαλώ του:

"Εγιώ φεύκω!"

-Να πάεις στ' ανάθθεμαν, ζαττί που τον τζιαιρόν που ήρτες ούλλον παράπονα είσαι..

Κι' έτσι από τότε γυρω-φέρνω μεταξύ αναθέματος και παραδείσου, καταραμένος αλλά ξεδιψασμένος.. στη βρύση της ελευθερίας του πνεύματος!

Citro

be ALERT!

έφυγε απ' τη δουλειά βιαστικά. εκανε ένα μιστ κκολ στη μάνα της κι' επειτα πέρασε από το φούρνο για γάλα και ψωμί.
κατεβαίνοντας από τ' αμάξι χτύπησε πάνω στην πόρτα.
Άφησε τ'αποτύπωμά της στο τζάμι. Ένα κόκκινο βαθύ φιλί από κοκκινάδι. μπήκε στο σπίτι και πέταξε το σακκάκι της στο πάτωμα και στέναξε βαθειά ίσαμε για να φύγει η κούραση της μέρας.

5 το απόγεμα και δεν είχε φάει. ρούφηξε το "σιλουέτ" με λίγο γάλα και μπήκε σβέλτα μέσα στο στενό τζην. έριξε πάνω της και ένα μπλουζάκι. δεν είχε ώρα για ντουζ. τα παπούτσια τα κρέμασε στον ώμο κρατώντας τα από τα κορδόνια και έκανε ντου στο αυτοκίνητο. σε λίγα λεπτά βρεθηκε κάτω στο ΟΧΙ.

ήταν όλοι τους εκεί. ομόνοες και σύμπνοιοι αδερφοί, για να δηλώσουν την ύπαρξή τους, για να μετρήσουν το μπόϊ τους. πάρα πέρα και το βαθύ κράτος να λιγουρεύεται και να παρατηρεί φωτογραφίζοντας το θήραμα σαν η τίγρη την αγέλη.

ήμουνα κι' εγώ εκεί και την είδα, σα γαζέλα η χάρη της που έβοσκε μουσική και μασούσε χόρτο.

και τότε σκέφτηκα, που ήμουνα χτες που είμαι σήμερα..

αλήθεια σήμερα.. υπάρχει κάτι επιτέλους που δίνει ελπίδα.

κάτι στον αέρα μυρίζει άνοιξη, πάντως κάτι έχει αλλάξει. ποιος να πιστέψει πως από χτες έχουν περάσει κιόλας 20 χρόνια. μια γενιά σοφότερος; σίγουρα πάντως, μια γενιά γηραιότερος.

κι' εκεί που δε μπορούσαν να είναι δίκαιοι θέσπισαν νόμους και έβαλαν σκυλιά να τους προσέχουν (π. άνιφτος, 1989)

το κρύο διαπερνούσε το μπλουζάκι της σαν ηλεκτροσόκ. την κοίταξα κι' αμέσως κατάλαβα. έριξα στους ώμους τους το δερμάτινό μου κι'ανακουφίστηκε. μου χαμογέλασε και κούνησε το κεφάλι.
"τι άντρα έχω γω που με σκέφτεται" μου ψυθίρισε και συνέχισε την κουβέντα με τη φίλη της.

κοίταξα προς τη σκηνή. δεν πρέπει να ξεχνιώμαστε συλλογίστηκα. είμαι ALERT, της είπα.

κι' 'υστερα κοίταξα εσένα, και εσένα και σενα.. ναι εσένα που διαβάζεις αυτή την ανάρτηση: εσύ είσαι ALERT;

πρέπει να είσαι ALERT γιατί δεν ξέρεις, πού ξέρεις; αν σε πάρουν στον ύπνο κάηκες. μπορεί να βρεθείς χάμω στο πεζοδρόμιο. και ξέρεις τι κάνουν τα σκυλιά στα παιδιά που ξαπλώνουν χάμω στο πεζοδρόμιο..
...

don't close your eyes.. be smart!

Be ALERT!

"Επαναστατική Τηλεόραση"...

Πήγαινε καιρός, αλήθεια. Περίπου ένας μήνας χωρίς να ανοίξει η τηλεόραση. Χτες όμως άνοιξε και πρόλαβε να ξεράσει όσα δεν είδα όλον αυτό τον καιρό. 

Από το δελτίο των 8,χαρακτηριστικό της Ελληνικής κοινωνίας, ως τη μέση της εκπομπής του Λαζόπουλου, ακούστηκε 59 φορές ( ! ) η φράση «λόγω της οικονομικής κρίσης…». Από γέρους στην λαϊκή, από νέους στα café, από κεντρικούς δημοσιογράφους, από τον Λαζόπουλο, από μοντέλα του STAR, από τους πάντες. 

Κι αναρωτιέμαι; Έχουν νιώσει τόσο την κρίση εκείνοι; Την βρήκαν τώρα;Μήπως άρχισε πριν 8 χρόνια μα τώρα απλά βρήκε όνομα και βήμα στα 4 κανάλια της τηλεόρασης; Μήπως επιτέλους βρήκαν όλοι τους άλλοθι;

Μετά το-χωρίς αμφιβολία-βασανιστικό δελτίο ειδήσεων, πέρασα στην εκπομπή του Λαζόπουλου. Δεν μπόρεσα να γελάσω ούτε μια στιγμή. Τα αποτελέσματα της κάθε του ατάκας, δεν απέχει και πολύ από τα αποτελέσματα των τρομοκρατικών επιθέσεων της Σέχτας & του Ε.Α.Ο αντίκτυπος που έχει στην κοινωνία, είναι ίσως και μαζικότερος από αυτόν των επιθέσεων των οργανώσεων.

Δεν δέχομαι να αντιμετωπίζονται με humor (αν πρόκειται για humor…) τα μαύρα μας τα χάλια. Η καλύτερα, δεν δέχομαι να αντιμετωπίζονται ΜΟΝΟ με χαμόγελο. Η τραγικότερη παρατήρηση μου όμως, είναι πως ο πολίτης νιώθει επαναστάτης, όταν τολμά να συμφωνεί με τον Λαζόπουλο ή τον Κανάκη.

Κι από κει και πέρα, τα πράγματα αρχίζουν να σοβαρεύουν επικίνδυνα...

ΔΙΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ

Από το ιστολόγιο της πλατφόρμας ε/κ και τ/κ εκπαιδευτικών "ενωμένη κύπρος"

τα βιβλία θέλουν κάψιμο...

εφορμούμενος από την προηγούμενη ανάρτηση

Η Καθεδρική Ύβρις και όχι μόνο

Του politipitta

28 Φεβρ, 2009

Κα Μαύρου, Δήμαρχο Λευκωσίας.

Γνωρίζετε πως σας εκτιμώ πολύ.

Ξέρω, πως την Πόλη μας την αγαπάτε βαθειά και ειλικρινά.

Ωστόσο, ως απλός Πολίτης αυτής της χώρας και ως Δημότης των Αγίων Ομολογητών οφείλω να σταθώ απέναντι για ζητήματα που απασχολούν έντονα όχι μόνο εμένα αλλά και πάρα πολλούς Άλλους.

Και αυτό το «πάρα πολλούς» το εννοώ.

Δεν έχετε παρά να δείτε πόσοι συμπολίτες σας, έχουν υπογράψει τις σχετικές διαμαρτυρίες ή έχουν ενωθεί σε διαδικτυακές κοινότητες στο facebook.

Είμαι βέβαιος, πως έχετε πολλά στο κεφάλι σας και δέχεστε ισχυρές πιέσεις από κύκλους που έχουν συνηθίσει να κανοναρχούν στις ζωές των ανθρώπων απλά και μόνο για να ικανοποιήσουν τις μωροφιλοδοξίες τους.

Δύο είναι τα θέματά μου σήμερα:

Η Ύβρις με την επικείμενη ανέγερση του Καθεδρικού Ναού στην Παλιά Ιστορική Λευκωσία και βεβαίως, η Ύβρις με την κοπή των Κυπαρισσιών της Κυριάκου Μάτση.

Δεν γνωρίζω ποιος είναι ο μαξιμαλισμός που καθοδηγεί τον κύριο Χρυσόστομο σε αυτόν τον υπερφίαλο στόχο. Δεν με ενδιαφέρει ποσώς άλλωστε.

Τον διαβεβαιώνω πάντως, με όλη την καλή πίστη που μπορώ να βρω, πως η ανέγερση αυτή του εξασφαλίζει την πλέον αρνητικήυστεροφημία.

Δεν είναι τυχαίο πως η Κυπριακή διαδικτυακή κοινότητα στο facebook που αντιτίθεται στην ανέγερση, με το «καλημέρα σας», απέκτησε πάνω από 4000 μέλη. Αν λάβει κανείς υπόψη του το ποσοστό των Κυπρίων που είναι ενεργοί χρήστες σε σχέση με τον πληθυσμό και την μάλλον ισχνή συμμετοχή τους στα κοινά, ο αριθμός είναι απροσδόκητα μεγάλος.

Το ζήτημα όμως, είναι ποιοτικό και όχι ποσοτικό.

Συχνά οι ιερωμένοι, βαυκαλίζονται αποκαλώντας εαυτούς «πνευματική ηγεσία».

Αλήθεια! Ποια πνευματικότητα μπορεί να οδηγεί στο χτίσιμο ενός εξαμβλώματος ύψους 26 (!!!) μέτρων μέσα στην Ιστορική Παλιά Λευκωσία;

Ποια πνευματικότητα αγνοεί με αναίδεια τις γνωματεύσεις των μόνων αρμοδίων φορέων;

Ο Σύνδεσμος Αρχιτεκτόνων αντιδρά δυναμικά. Τονίζει πως το εγχείρημα αφ ενός δεν συνάδει με την ιστορική φυσιογνωμία του χώρου και αφ ετέρου πως θα προκαλέσει το απόλυτο κυκλοφοριακό χάος.

Το Τμήμα Αρχαιοτήτων, αντιτίθεται επίσης γιατί έχει σοβαρούς λόγους να πιστεύει πως στην περιοχή υπάρχουν Αρχαία. Και εδώ θα τονίσω πως η μόνη πραγματική Ιερότητα βρίσκεται στα Αρχαία και την Ιστορική κληρονομιά και πως όσοι έρχονται να καταστρέψουν, να κτίσουν, να τεμαχίσουν την ιστορία, ποιούν την απόλυτη Ύβρη.

Το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως επίσης έχει ξεκάθαρη αρνητική γνώμη.

Η Επιτροπή Αισθητικού Ελέγχου του Δήμου Λευκωσίας ΑΠΕΡΡΙΨΕ την Αρχιεπισκοπική αίτηση.

Για μένα, η υπόθεση έπρεπε να είχε λήξει οριστικά εδώ.

Ποια λοιπόν «πνευματικότητα» αγνοεί με τόσο θράσος όλα αυτά;

Βέβαια, από μία οποιαδήποτε…πνευματικότητα θα περιμέναμε και έναν αυτονόητο σεβασμό στην Αισθητική και την Ιστορία. Μάταιο.Δεν περιμένουμε τίποτα.

Δεν θα μπω σε φιλοσοφικές «λεπτομέρειες». Δεν θα μιλήσω για την πλήρη και ηχηρή απουσία ταπεινότητας. Γυρίζω την πλάτη μου.

Και, απευθύνομαι στο Δημοτικό Συμβούλιο και τα μέλη του, που θα πρέπει αυτή τη φορά να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων.

Να ξέρουν καλά, Δήμαρχος και Σύμβουλοι, πως αν τιμήσουν τους Δημότες και την Ιστορία της Λευκωσίας θα γίνουν παραδείγματα φωτεινά. Δεν είναι απλό το ζήτημα.

Η Παλιά Λευκωσία στέκει εκεί χρόνια και χρόνια.

Είναι η ανάσα, η πνοή του χθες που χαϊδεύει το σήμερα με μνήμες, συνείδηση και αναφορές.

Είναι ένα κόσμημα που πρέπει να φροντιστεί στοργικά ως έχει.

Οι νεόπλουτοι και οι νοοτροπίες τους δεν έχουν απολύτως καμία θέση εκεί.

Σταματήστε τον χυδαίο αρχοντοχωριατισμό τώρα.

Για να μην θίξουμε και την άλλη πλευρά, την οικονομική.9.000.000 ευρώ;

Πολύ μαύρο αστείο κύριοι. 9.000.000 ευρώ;;;;;;

Μα…εξ όσων γνωρίζω, η Αρχιεπισκοπή, έχει στην ιδιοκτησία τηςμερικές δεκάδες παραδοσιακά κτίρια στην περιοχή τα οποία είναι εγκαταλελειμμένα στο έλεος του καιρού και του χρόνου ενώ, με ένα κλάσμα από τα χρήματα αυτά θα μπορούσαν να συντηρηθούν και να παραδοθούν σε φορείς, οργανώσεις και ιδιώτες έναντι κάποιου ενοικίου και να γίνουν στέκια, βιβλιοθήκες, γκαλερί και άλλα που θα ζωντάνευαν την περιοχή. Ουαί υμίν υποκριτές…!

Θέλει σώνει και καλά Καθεδρικό; Έξω! Έξω από την πόλη, έξω από το κέντρο, έξω από την Ιστορία και την μικροκαμωμένη Παλιά Λευκωσία. Αλλού, εξ’ από δω!

Στο άλλο θέμα τώρα.

Η Κυριάκου Μάτση, δεν έχει πεζοδρόμια στο μεγαλύτερο μέρος της.

Ωστόσο, είναι ένας από τους πιο ωραίους και με έντονο χαρακτήρα δρόμους της πρωτεύουσας.

Αυτόν τον χαρακτήρα τον οφείλει αποκλειστικά στα αιωνόβια κυπαρίσσια του, που μεγαλώνουν εκεί για δεκάδες επί δεκάδων χρόνια.

Κοσμούν την καθημερινότητά μας, κάνουν την πόλη πιο ανθρώπινη και συντελούν βέβαια όπως όλα τα δέντρα στο φιλτράρισμα του αέρα που αναπνέουμε.

Θεωρώ, και όχι μόνο εγώ, ως τελείως εξωφρενική την οποιαδήποτε σκέψη για την κοπή τους.

Ποιοι είμαστε εμείς άραγε που θα κόψουμε το νήμα της ζωής των κυπαρισσιών;

Ήταν πριν από μας εκεί, και πρέπει να μείνουν και μετά.

Οι αντιλήψεις που υπαγορεύουν τέτοιες ενέργειες χάριν του «κυκλοφοριακού», είναι πέρα ως πέρα τριτοκοσμικές και τελείως μα τελείως έξω από τη λογική και τη φιλοσοφία μας πόλης που θέλει να λέγεται ευρωπαϊκή.

Προσωπικά, οδηγώ στην Κυριάκου Μάτση, κάθε μέρα.

Κατοικώ άλλωστε σε μία πάροδό της. Ναι, συχνά ειδικά τα απογεύματα «πήζω» με την κίνηση.

Δεν πειράζει. Με αποζημιώνουν με την αγέρωχη θέα τους τα κυπαρίσσια.

Και μου φτιάχνουν τη διάθεση. Άλλα με εξοργίζουν.

Οι ηλίθιοι που παρκάρουν στα ελάχιστα πεζοδρόμια για παράδειγμα. Όχι τα δέντρα κυρία Μαύρου.

Ψηφιστήκατε για να τα προστατέψετε και όχι για να τα κόψετε.

Ούτε να τα …αντικαταστήσετε με μικρότερα-το άκουσα και αυτό!

Αυτά τα δέντρα, δεν βολεύονται με λιγότερο ουρανό!

Αφήστε τα ήσυχα, τα αγαπάμε, τα έχουμε ανάγκη, και προτιμάμε να τα έχουμε και ας αργούμε 5 λεπτά να φτάσουμε στον προορισμό μας. Δεν μας /σας ανήκουν.

Τα κληρονομήσαμε, για να τα παραδώσουμε αλώβητα.

Η Λευκωσία, είναι μία λιλιπούτεια πρωτεύουσα.

Και ακριβώς για αυτό, μπορεί να είναι και να εξελιχθεί σε μία πραγματικά χαριτωμένη πρωτεύουσα με Ανθρώπινο Μέτρο. Ούτε «θεϊκό» με θεόρατους καθεδρικούς και ούτε με ένα δέντρο λιγότερο.

Δεν αντέχει! Ούτε εμείς. Αρκετά με τις Ύβρεις.

Και είμαι βέβαιος κα Μαύρου πως έχετε ευήκοον το ους, γιατί την αγαπάτε και την πονάτε την πόλη μας. Κανονίστε λοιπόν!

Πως να αλλάξετε το encoding του προτύπου (template) σας

Ο φίλος και διαχειριστής του μπλογκ kypriakablogs (Γιάννης Ι.) μου έχει ζητήσει κάποιες πληροφορίες σχετικά με τη διόρθωση του encoding σε UTF-8 γιατί κάποια templates (πρότυπα) που είναι έτοιμα από τον blogger της google και που χρησιμοποιούμε οι περισσότεροι δε δείχνουν σωστά τα ελληνικά.

 

Πιο κάτω λοιπόν, φαίνεται το πάνω ακριβώς μέρος του κώδικα του μπλογκ σας. Θα το βρείτε αν πάτε στον Πανόπτη/ρυθμίσεις/διάταξη/επεξεργασία HTML.

Κάτω από τον τίτλο «επεξεργασία προτύπου» παρουσίαζεται ένα κουτί. Μέσα σε αυτό θα δείτε πως ο κώδικας ξεκινά με αυτό περίπου το text:

 

 

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8" ?>

<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Strict//EN"

"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-strict.dtd">

<html expr:dir='data:blog.languageDirection'

xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'

xmlns:b='http://www.google.com/2005/gml/b'

xmlns:data='http://www.google.com/2005/gml/data'

xmlns:expr='http://www.google.com/2005/gml/expr'>

<head>

    <b:include data='blog' name='all-head-content'/>

    <title><data:blog.pageTitle/></title>

    <b:skin><![CDATA[/*

-----------------------------------------------

Blogger Template Style

Name: 565

Designer: Douglas Bowman

URL: www.stopdesign.com Date: 28 Feb 2004 Updated by: Blogger Team

----------------------------------------------- */

 

το κιτρινισμένο μέσα στα εισαγωγικά να αλλάξει και να γίνει όπως αυτό αν για παράδειγμα είναι "ISO-8859-7" ή "windows-1253"

 

 

 

EU leaders meet this weekend to discuss the economic crisis.

In the face of the global economic downturn and the climate crisis, a brilliant new idea is taking hold: green recovery. 

From China's Hu Jintao to Obama in the U.S., leaders are realizing that a green recovery -- investing in renewable fuels, efficiency, and new technology -- is the best way to create jobs and save the planet at the same time. Ben Wikler - Avaaz.org

should i say "i told you so, 3 years ago"? link to my article (it is in greek, you can translate it at www.babelfish.yahoo.com) 

citro

Το μπέρδεμα με το Gadget "Αναγνώστες"

Το πιο κάτω άρθρο υπογράφει η Άσπα Online

Αν έχετε blog στην πλατφόρμα blogger και χρησιμοποιείτε το gadget «Αναγνώστες» μπορεί να διαπιστώσατε ότι οι αναγνώστες που παρακολουθούν το ιστολόγιό σας ξαφνικά μειώθηκαν. Ο λόγος που συνέβη αυτό είναι ότι κάποιοι από τους αναγνώστες σας μετατράπηκαν αυτόματα και εν αγνοία τους σε «ανώνυμους αναγνώστες» και η φωτογραφία τους σταμάτησε να εμφανίζεται σε όλα ή ορισμένα από τα blog που παρακολουθούσαν.

Με τον ίδιο τρόπο αν εσείς παρακολουθούσατε κάποια blog μέσω του gadget των Αναγνωστών πιθανόν να έχετε σταματήσει να εμφανίζεστε ως αναγνώστες στα blog τα οποία παρακολουθούσατε.

Τι χρειάζεται λοιπόν να κάνετε προκειμένου το θέμα να διορθωθεί;

Εκείνο που χρειάζεται να κάνετε είναι να μεταβείτε στον Πανόπτη σας και να πατήσετε το μπλε κουμπί ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ. Στη νέα σελίδα που θα εμφανιστεί πρέπει να αλλάξετε το status σας από «Ανώνυμος» σε «Δημόσιο» για όλα τα blog στα οποία θέλετε να εμφανίζεστε ως αναγνώστες. Αυτό είναι όλο, η φωτογραφία σας στα blog αυτά θα επανεμφανιστεί! Το ίδιο χρειάζεται να κάνουν και όλοι οι αναγνώστες σας στο δικό τους Πανόπτη προκειμένου να επανεμφανιστούν ως αναγνώστες.

Θα θυμάστε επίσης ότι τα ιστολόγια που παρακολουθούσατε εμφανίζονταν αυτόματα και στο προφίλ σας του Blogger. Μετά το μπέρδεμα μπορεί να έχουν εξαφανιστεί από τη λίστα αυτή και παρά τις παραπάνω ενέργειες να μην επανεμφανίζονται. Σύμφωνα με το Google το συγκεκριμένο θέμα θα λυθεί επίσης το συντομότερο δυνατόν.

Ο λόγος που συνέβη το μπέρδεμα εξηγείται εδώ και έχει σχέση με τη δρομολόγηση συνεργασίας του gadget «Αναγνώστες» με τα gadget «Google Friend Connect» που ανήκουν όλα στην Google αλλά ως τώρα λειτουργούσαν ανεξάρτητα. Το gadget των Μελών Google Friend Connect, το βλέπετε και στο δικό μου blog, στη δεξιά στήλη με τίτλο Δικτυωθείτε. Δίνει τη δυνατότητα σε όλους τους αναγνώστες, ανεξάρτητα από το αν έχουν blog ή όχι (ή ανεξάρτητα πλατφόρμας στην οποία φιλοξενείται το blog τους, blogger, wordpress κλπ) να γίνουν μέλη, να συνδέονται μεταξύ τους και να δικτυώνονται.

Υ.Γ. Δεν πιστεύω να ξεχνάτε να κάνετε backup στο blog σας ανά τακτά χρονικά διαστήματα… Δείτε οδηγίες για το πώς στο πρόσφατο άρθρο του metablogging.gr.

Κάποιες σκέψεις για τα βιβλία της ιστορίας..

Καλά, το σκεφτήκαμε σοβαρά;

Ας το ξανασκεφτούμε λίγο λέω, και ας αναρωτηθούμε ποιος ο σκοπός του "βιβλίου" σε ένα μάθημα ιστορίας: Απλά δεν είναι άλλος από το "να διδάξει".

Ξεχνούμε, φαίνεται, πως η κριτική σκέψη ΔΕ ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ ΑΛΛΑ ΜΑΘΑΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΤΑΙ.

Και η διαφορά είναι τεράστια! Γιατί έχει σημασία τι νόημα προσδίδουμε στη διδασκαλία και τι νόημα προσδίδουμε στη μάθηση. Παρόλο που η γλώσσα δεν είναι το δυνατό μου σημείο όσο κι' αν την αγαπώ ως εργαλείο επικοινωνίας και όχι μόνον (!) (όχι όμως προκοπής οικονομικής και ανόδου επαγγελματικής) θα αποτολμήσω να κάνω ένα λογοπαίγνιο: ανεξάρτητα από το αν η "διδασκαλία" προέρχεται από το ασκώ-γνώση ή δίδω-καλό ή δίδω-άσκηση δεν έχει σημασία γιατί όλα αυτά σήμερα είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη του νέου ανθρώπου. Με την άσκηση της κριτικής σκέψης λοιπόν θέλουμε να φτιάξουμε ανθρώπους ελεύθερους και ανεξάρτητους, αυτενεργούς και χρηστούς.  

Γι' αυτό φυσικά δε θα δώσουμε το βιβλίο στο μαθητή και θα του πούμε "μάθε το και θα σε εξετάσω στο τέλος της χρονιάς" αλλά ούτε και να περιμένουμε πως θα είναι τόσο ευφάνταστο και ελκυστικό αυτό το βιβλίο που θα σαγηνέψει το μαθητή και δε θα ξεκολλήσει από πάνω του μόλις το πάρει στα χέρια μέχρι να διαβάσει και το τελευταίο κόμμα, ώστε "να μάθει" αυτά που λέει ή να κάνει αυτά που προτείνει το βιβλίο.

Πιστεύω πως το βιβλίο της ιστορίας θα έπρεπε να είναι κάπως έτσι:

όχι δεν προσπαθώ να διασκεδάσω κανένα!

ούτε ειρωνεύομαι καμία θέση. Απλά προσπαθώ να στηρίξω μια επιχειρηματολογία.

ακολουθείστε με λοιπόν:

Αναλογιστείτε απλώς, πως μόλις πάρει στα χέρια του ένας μαθητής αυτό το λευκό βιβλίο με τις εκατοντάδες άδειες σελίδες,

,

 είναι η γνώση του για την ιστορία της κύπρου, ή τουλάχιστον πρέπει να είναι, λευκή. θα του ζητήσουμε λοιπόν να γεμίσει μέχρι το τέλος της χρονιάς αυτές τις σελίδες μέσα από τη δική του έρευνα ώστε να φαίνεται μέσα από τα γραφώμενά του ο τρόπος που ίδιος εργάστηκε ώστε να φαίνεται και η δική του ανάπτυξη κρίσης.

Βέβαια αν έχει ήδη ανεπτυγμένη και τη δημιουργική του σκέψη μαζί με την κριτική τότε το βιβλίο στο τέλος της χρονιάς θα πρέπει να είναι κάπως έτσι:

Γιατί απλά: ΠΟΙΟΣ ΛΟΓΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΘΑ ΣΠΑΤΑΛΟΥΣΕ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΧΑΡΤΙΟΥ ΑΦΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ Ο Η/Υ;

έτσι απλά θα έσκιζε τις σελίδες (προσέξτε όχι και το πλαστικό επικάλυμμα) και θα τις έδινε για ανακύκλωση, ενώ θα φύλαγε το υπόλοιπο για να φτιάξει, ας πούμε, μια φωτογραφοθήκη!

Τώρα αν μέσα σε αυτή θα έβαζε το Μακάριο ή το Γρίβα δε ξέρουμε... εξαρτάται από τα αποτελέσματα και τα συμπεράσματα της δικής του έρευνας.

Ας σοβαρευτούμε λοιπόν...

Δε διδάσκεται μια επιστήμη το περιεχόμενο της οποίας δεν έχει προσδιοριστεί. Μπορεί όμως να προετοιμάσεις επιστήμονες που να είναι σε θέση να πάρουν την επιστημονική κοινότητα ένα βήμα παρά πέρα. 

Τα παιδιά μας θα είναι άξια διδακτορικού αν καλλιεργήσουν σε ικανοποιητικό βαθμό την κριτική τους σκέψη. Και αυτό είναι που χρειάζεται. 

Σε ένα ηλεκτρονικό πορτφόλιο να αποθηκεύονται όλες οι συζητήσεις, αναφορές κλπ. σε φόρα ηλεκτρονικά, μπλογκς, που έχουν συμμετάσχει ενεργά, να φαίνονται οι πηγές που βρήκαν, η σταδιακή αλλαγή στο λόγο, τα επιχειρήματα και στη σκέψη τους μέσα από την έρευνα που θα κάνουν καθ΄όλη τη χρονιά ώστε μέχρι να τελειώσουν το Λύκειο να έχουν τη δική τους τεκμηρειωμένη άποψη και όχι αυτή που δανείστηκαν από το κόμμα που ψήφιζε ο παππούς τους. 

Έτσι φτιάχνουμε πολίτες με άποψη και δεν αναπαραγάγουμε την κοινωνία του παρελθώντος με τα λάθη της μαζί. 

Τα βιβλία σεβαστά αλλά όταν πρόκειται για διδακτικά βιβλία που διαμορφώνουν ανθρώπους χρειάζεται προσοχή γιατί μπορεί και να παραμορφώνουν. 

- Αυτό τουλάχιστον έκαναν μέχρι σήμερα!

polis aniftos, εκπαιδευτικός