δκυο λέξεις

"Πάτερ θέλω ν'αγιάσω", είπα του 'γούμενου.

- νά'ρτεις δαπάνω όπoτε θέλεις γιε μου, να μείνεις

Πήγα λοιπόν, αλλά με είχε προειδοποιήσει:

"δαμαί δε μιλούμε. Μόνο δκυο λέξεις κάθε δκυο χρόνια..."

-'ντάξει, λαλώ του

Επέρασαν τα δκυο χρόνια, εκατέβηκα που το κελλίν τζιαι βρίσκω το γούμενο.

Δκυο λέξεις είπα του: "στρώμαν σκλερόν"

-Μεν ανησυχείς, θα σου στείλουμεν το καλλύττερον στρώμα να τζοιμάσαι, μέμπα τζιαι πο΄νησεις τη μέσιν σου..

Αλλά έγραψέν με κανονικά, με στρώμαν με τίποτες, τζιαι ο σπόνδυλός μου ήταν να με πελλάνει.

Στα τέσσερα χρόνια κατεβαίνω που το κελλί πού 'ταν πάνω στο βουνό τζιαι λαλώ του:

"φαΐν λλίον"

-να πάεις στο καλόν τζιαι εννα σου πεμπομεν παράπανω φαΐν μεν τζιαι πάθεις ασιτίαν.

Ε με φαίν με τίποτε, έτρωεν ούλλον μόνος του..

Στα έξι χρόνια λαλώ του:

"νερόν έλειψεν"

-Αα έσσιει λειψυδρίαν γιε μου αλλά εννα φροντίσουμεν να σου πέμπουμεν κάθε μήνα τη στάμνα με το νερό που δικαιούσαι..

τίποτε έν έγινεν πάλε. Μόνον υποσχέσεις ο γέρος.

Έτσι στα 8 χρόνια κατεβαίνω με τα "μπογαλάκια" μου τζιαι λαλώ του:

"Εγιώ φεύκω!"

-Να πάεις στ' ανάθθεμαν, ζαττί που τον τζιαιρόν που ήρτες ούλλον παράπονα είσαι..

Κι' έτσι από τότε γυρω-φέρνω μεταξύ αναθέματος και παραδείσου, καταραμένος αλλά ξεδιψασμένος.. στη βρύση της ελευθερίας του πνεύματος!

Citro