Σάββατο, 28 Μαρτίου 2009

δκυο λέξεις

"Πάτερ θέλω ν'αγιάσω", είπα του 'γούμενου.
- νά'ρτεις δαπάνω όπoτε θέλεις γιε μου, να μείνεις

Πήγα λοιπόν, αλλά με είχε προειδοποιήσει:
"δαμαί δε μιλούμε. Μόνο δκυο λέξεις κάθε δκυο χρόνια..."
-'ντάξει, λαλώ του

Επέρασαν τα δκυο χρόνια, εκατέβηκα που το κελλίν τζιαι βρίσκω το γούμενο.
Δκυο λέξεις είπα του: "στρώμαν σκλερόν"

-Μεν ανησυχείς, θα σου στείλουμεν το καλλύττερον στρώμα να τζοιμάσαι, μέμπα τζιαι πο΄νησεις τη μέσιν σου..

Αλλά έγραψέν με κανονικά, με στρώμαν με τίποτες, τζιαι ο σπόνδυλός μου ήταν να με πελλάνει.

Στα τέσσερα χρόνια κατεβαίνω που το κελλί πού 'ταν πάνω στο βουνό τζιαι λαλώ του:
"φαΐν λλίον"

-να πάεις στο καλόν τζιαι εννα σου πεμπομεν παράπανω φαΐν μεν τζιαι πάθεις ασιτίαν.

Ε με φαίν με τίποτε, έτρωεν ούλλον μόνος του..

Στα έξι χρόνια λαλώ του:
"νερόν έλειψεν"

-Αα έσσιει λειψυδρίαν γιε μου αλλά εννα φροντίσουμεν να σου πέμπουμεν κάθε μήνα τη στάμνα με το νερό που δικαιούσαι..

τίποτε έν έγινεν πάλε. Μόνον υποσχέσεις ο γέρος.

Έτσι στα 8 χρόνια κατεβαίνω με τα "μπογαλάκια" μου τζιαι λαλώ του:

"Εγιώ φεύκω!"

-Να πάεις στ' ανάθθεμαν, ζαττί που τον τζιαιρόν που ήρτες ούλλον παράπονα είσαι..


Κι' έτσι από τότε γυρω-φέρνω μεταξύ αναθέματος και παραδείσου, καταραμένος αλλά ξεδιψασμένος.. στη βρύση της ελευθερίας του πνεύματος!

Citro


Τρίτη, 24 Μαρτίου 2009

be ALERT!

έφυγε απ' τη δουλειά βιαστικά. εκανε ένα μιστ κκολ στη μάνα της κι' επειτα πέρασε από το φούρνο για γάλα και ψωμί.
κατεβαίνοντας από τ' αμάξι χτύπησε πάνω στην πόρτα.
Άφησε τ'αποτύπωμά της στο τζάμι. Ένα κόκκινο βαθύ φιλί από κοκκινάδι. μπήκε στο σπίτι και πέταξε το σακκάκι της στο πάτωμα και στέναξε βαθειά ίσαμε για να φύγει η κούραση της μέρας.

5 το απόγεμα και δεν είχε φάει. ρούφηξε το "σιλουέτ" με λίγο γάλα και μπήκε σβέλτα μέσα στο στενό τζην. έριξε πάνω της και ένα μπλουζάκι. δεν είχε ώρα για ντουζ. τα παπούτσια τα κρέμασε στον ώμο κρατώντας τα από τα κορδόνια και έκανε ντου στο αυτοκίνητο. σε λίγα λεπτά βρεθηκε κάτω στο ΟΧΙ.

ήταν όλοι τους εκεί. ομόνοες και σύμπνοιοι αδερφοί, για να δηλώσουν την ύπαρξή τους, για να μετρήσουν το μπόϊ τους. πάρα πέρα και το βαθύ κράτος να λιγουρεύεται και να παρατηρεί φωτογραφίζοντας το θήραμα σαν η τίγρη την αγέλη.

ήμουνα κι' εγώ εκεί και την είδα, σα γαζέλα η χάρη της που έβοσκε μουσική και μασούσε χόρτο.

και τότε σκέφτηκα, που ήμουνα χτες που είμαι σήμερα..

αλήθεια σήμερα.. υπάρχει κάτι επιτέλους που δίνει ελπίδα.

κάτι στον αέρα μυρίζει άνοιξη, πάντως κάτι έχει αλλάξει. ποιος να πιστέψει πως από χτες έχουν περάσει κιόλας 20 χρόνια. μια γενιά σοφότερος; σίγουρα πάντως, μια γενιά γηραιότερος.

κι' εκεί που δε μπορούσαν να είναι δίκαιοι θέσπισαν νόμους και έβαλαν σκυλιά να τους προσέχουν (π. άνιφτος, 1989)

το κρύο διαπερνούσε το μπλουζάκι της σαν ηλεκτροσόκ. την κοίταξα κι' αμέσως κατάλαβα. έριξα στους ώμους τους το δερμάτινό μου κι'ανακουφίστηκε. μου χαμογέλασε και κούνησε το κεφάλι.
"τι άντρα έχω γω που με σκέφτεται" μου ψυθίρισε και συνέχισε την κουβέντα με τη φίλη της.

κοίταξα προς τη σκηνή. δεν πρέπει να ξεχνιώμαστε συλλογίστηκα. είμαι ALERT, της είπα.

κι' 'υστερα κοίταξα εσένα, και εσένα και σενα.. ναι εσένα που διαβάζεις αυτή την ανάρτηση: εσύ είσαι ALERT;

πρέπει να είσαι ALERT γιατί δεν ξέρεις, πού ξέρεις; αν σε πάρουν στον ύπνο κάηκες. μπορεί να βρεθείς χάμω στο πεζοδρόμιο. και ξέρεις τι κάνουν τα σκυλιά στα παιδιά που ξαπλώνουν χάμω στο πεζοδρόμιο..
...

don't close your eyes.. be smart!

Be ALERT!

Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2009

"Επαναστατική Τηλεόραση"...


Πήγαινε καιρός, αλήθεια. Περίπου ένας μήνας χωρίς να ανοίξει η τηλεόραση. Χτες όμως άνοιξε και πρόλαβε να ξεράσει όσα δεν είδα όλον αυτό τον καιρό



Από το δελτίο των 8,χαρακτηριστικό της Ελληνικής κοινωνίας, ως τη μέση της εκπομπής του Λαζόπουλου, ακούστηκε 59 φορές ( ! ) η φράση «λόγω της οικονομικής κρίσης…». Από γέρους στην λαϊκή, από νέους στα café, από κεντρικούς δημοσιογράφους, από τον Λαζόπουλο, από μοντέλα του STAR, από τους πάντες



Κι αναρωτιέμαι; Έχουν νιώσει τόσο την κρίση εκείνοι; Την βρήκαν τώρα;Μήπως άρχισε πριν 8 χρόνια μα τώρα απλά βρήκε όνομα και βήμα στα 4 κανάλια της τηλεόρασης; Μήπως επιτέλους βρήκαν όλοι τους άλλοθι;



Μετά το-χωρίς αμφιβολία-βασανιστικό δελτίο ειδήσεων, πέρασα στην εκπομπή του Λαζόπουλου. Δεν μπόρεσα να γελάσω ούτε μια στιγμή. Τα αποτελέσματα της κάθε του ατάκας, δεν απέχει και πολύ από τα αποτελέσματα των τρομοκρατικών επιθέσεων της Σέχτας & του Ε.Α.Ο αντίκτυπος που έχει στην κοινωνία, είναι ίσως και μαζικότερος από αυτόν των επιθέσεων των οργανώσεων.



Δεν δέχομαι να αντιμετωπίζονται με humor (αν πρόκειται για humor…) τα μαύρα μας τα χάλια. Η καλύτερα, δεν δέχομαι να αντιμετωπίζονται ΜΟΝΟ με χαμόγελο. Η τραγικότερη παρατήρηση μου όμως, είναι πως ο πολίτης νιώθει επαναστάτης, όταν τολμά να συμφωνεί με τον Λαζόπουλο ή τον Κανάκη.



Κι από κει και πέρα, τα πράγματα αρχίζουν να σοβαρεύουν επικίνδυνα...


Κυριακή, 1 Μαρτίου 2009

ΔΙΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ

Από το ιστολόγιο της πλατφόρμας ε/κ και τ/κ εκπαιδευτικών "ενωμένη κύπρος"





Η λίστα ιστολογίων μου

Ενδιαφέρομαι περισσότερο για θέματα που αφορούν:

κατέβασε το περιοδικό

κατέβασε το περιοδικό
το έξυπνο περιοδικό, ένας οδηγός διαδικτύου

Followers

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Μόρφου, Cyprus
"What I might regret one day..? could be the bookmarks I have never revisited in my quest to conquer more of the web.." (Aniftos P.)

Αριθμός μοναδικών επισκεπτών μέχρι αυτή τη στιγμή

metamarks

Social Bookmarking

My iBook Widget

πρόσφατα σχόλια ανγνωστών